DBRS: Οι προκλήσεις της παγκόσμιας οικονομίας το 2027 – Σήμα αναβάθμισης για Ελλάδα
- 09/11/2026, 12:18
- SHARE
Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται στο 2027 με γενικά ανθεκτικά θεμελιώδη μεγέθη, ωστόσο το τοπίο παραμένει εύθραυστο εξαιτίας των αυξανόμενων δημόσιων χρεών και των συνεχιζόμενων γεωπολιτικών εντάσεων.
Σύμφωνα με την έκθεση του οίκου Morningstar DBRS, ενώ οι περισσότερες κρατικές αξιολογήσεις παγκοσμίως παραμένουν σταθερές, η Ευρώπη συγκεντρώνει τις σημαντικότερες μεταβολές και τάσεις, καταγράφοντας 5 θετικές και 3 αρνητικές τάσεις, οι οποίες αντανακλούν αφενός τη συνεχή υπεραπόδοση χωρών που επλήγησαν από την κρίση της ευρωζώνης και αφετέρου τα διευρυνόμενα δημοσιονομικά ελλείμματα σε άλλα κράτη.
Παρά τη γενικότερη ανθεκτικότητα και την ισχυρή πορεία των ΗΠΑ, που υπεραποδόδησαν με ανάπτυξη 3,4% το τρίτο τρίμηνο του 2026, η παγκόσμια οικονομία καλείται να διαχειριστεί σοβαρές προκλήσεις.
Οι γεωπολιτικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και η πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία εγείρουν σοβαρούς κινδύνους διαταραχών στην ενέργεια και στις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, απειλώντας τις υποδομές και αυξάνοντας το κόστος μεταφορών.
Επιπλέον, οι εμπορικές πολιτικές των ΗΠΑ, η επιβράδυνση της εγχώριας ζήτησης στην Κίνα, τα προβλήματα στον τομέα ακινήτων της, καθώς και τα υψηλότερα επιτόκια σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία αποτελούν πρόσθετους παράγοντες ανάσχεσης, σηματοδοτώντας το τέλος της εποχής των εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων.
Παράλληλα, το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον θέτει τεράστιες πιέσεις στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Παρά τα ισχυρά νοικοκυριά, οι δείκτες εμπιστοσύνης παραμένουν χαμηλοί, με τους νέους και τα πιο ευάλωτα στρώματα να ανησυχούν για την απασχόληση, τη στέγαση, το κόστος ενέργειας, την υγεία και την παιδεία.
Αυτή η λαϊκή δυσαρέσκεια, σε συνδυασμό με τις δημογραφικές αλλαγές που συρρικνώνουν την προσφορά εργασίας και αυξάνουν τις δαπάνες για συντάξεις και υγεία, εκτοξεύει τις απαιτήσεις για αυξημένες δημόσιες δαπάνες. Την ίδια στιγμή, οι αυξημένες ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια απαιτούν υψηλότερες αμυντικές επενδύσεις και την αναπλήρωση στρατιωτικού υλικού εξαιτίας των συνεχιζόμενων πολέμων.
Δημοσιονομικά προβλήματα
Ως αποτέλεσμα, πολλές χώρες με μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα δυσκολεύονται ή δεν έχουν καν ως στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση, λόγω επικείμενων εκλογών ή πολιτικών διαιρέσεων, όπως συμβαίνει χαρακτηριστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία. Τα υψηλότερα επιτόκια καθιστούν τα επίπεδα χρέους πιο ευάλωτα, με τους κινδύνους να είναι ιδιαίτερα οξείς στις χώρες χαμηλότερης αξιολόγησης (sub-investment grade), όπου η άνοδος των αποδόσεων περιορίζει τη χρηματοδότηση, όπως στην περίπτωση της Αργεντινής ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους.
Στο ευρωπαϊκό μέτωπο, η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά. Χώρες όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Κύπρος και η Ελλάδα διατηρούν θετικές προοπτικές στις αξιολογήσεις τους, χάρη στη συνεχή βελτίωση των δημόσιων οικονομικών τους και τις σημαντικές δημοσιονομικές προσαρμογές που έχουν πραγματοποιήσει από την εποχή της κρίσης. Αντιθέτως, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Πολωνία καταγράφουν αρνητικές προοπτικές, αντιμετωπίζοντας αυξανόμενο χρέος και σοβαρούς πολιτικούς και κοινωνικούς περιορισμούς, με τη Γαλλία να αδυνατεί να αυξήσει τα έσοδά της για να καλύψει τις κοινωνικές απαιτήσεις εν μέσω κοινωνικής αναταραχής.
Στην Αμερική, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς διαθέτουν μεν περιθώρια, αλλά οι ΗΠΑ έχουν πεπερασμένο παράθυρο διόρθωσης της δημοσιονομικής τους πορείας. Σ τη Λατινική Αμερική, η επανεκλογή του Λούλα στη Βραζιλία εγγυάται πολιτική συνέχεια αλλά δείχνει έλλειψη φιλοδοξίας για μείωση του ελλείμματος, ενώ στην Κολομβία η κυβέρνηση επιχειρεί δημοσιονομική προσαρμογή παρά την πόλωση και τον κατακερματισμό του Κογκρέσου.
Στην Ασία, η Ιαπωνία επωφελείται από την αύξηση μισθών και την κανονικοποίηση της πολιτικής παρά το υψηλό χρέος, η Κίνα πιέζεται από την αδυναμία ακινήτων και ζήτησης, και η Ινδία διατηρεί καλές μεσοπρόθεσμες προοπτικές παρά τους ενεργειακούς και δημοσιονομικούς κινδύνους.
Τέλος, στη Μέση Ανατολή, η αβεβαιότητα από τον πόλεμο και οι διαταραχές σε καίρια ναυτιλιακά σημεία όπως τα στενό του Ορμούζ και Bab el-Mandeb συνεχίζουν να διαταράσσουν ανισομερώς τις οικονομίες των χωρών του Κόλπου, όπως το Κουβέιτ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν.