H Ευρώπη ξεμένει από πυραύλους: Κίνδυνος για σοβαρή έλλειψη έως το 2030 

• Έλλειψη πυραύλων-φορέων στην Ευρώπη έως το 2030
• ESA: Κορύφωση των αναγκών για εκτοξεύσεις την περίοδο 2029-2031
• SpaceX: 170 εκτοξεύσεις πυραύλων το 2025 έναντι μόλις 8 στην Ευρώπη
• Ariane 6 και Vega-C στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής διαστημικής στρατηγικής
• Iris², Galileo και Copernicus αυξάνουν τις ανάγκες για εκτοξεύσεις
• Διαστημική και αμυντική αυτονομία το μεγάλο στοίχημα για την Ευρώπη

Η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρή έλλειψη πυραύλων-φορέων έως το 2030, καθώς οι ανάγκες για την εκτόξευση δορυφόρων και διαστημικών αποστολών αυξάνονται ταχύτερα από τις δυνατότητες της ευρωπαϊκής διαστημικής βιομηχανίας, σύμφωνα με τους Financial Times.

Την προειδοποίηση απηύθυνε ο γενικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Josef Aschbacher, επισημαίνοντας το χάσμα που εξακολουθεί να χωρίζει την Ευρώπη από τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Όπως ανέφερε, η ESA εκτιμά ότι η κορύφωση των αναγκών για εκτοξεύσεις θα σημειωθεί την περίοδο 2029-2031, καθώς θα πρέπει να τεθούν σε τροχιά εκατοντάδες δορυφόροι για υφιστάμενες και σχεδιαζόμενες διαστημικές αποστολές και αστερισμούς.

Η απόσταση από τις ΗΠΑ είναι εντυπωσιακή. Η SpaceX του Elon Musk πραγματοποίησε 170 εκτοξεύσεις πυραύλων το 2025, ενώ η Ευρώπη μόλις οκτώ. Η αμερικανική εταιρεία έχει αλλάξει τα δεδομένα της αγοράς, αξιοποιώντας επαναχρησιμοποιούμενους πυραύλους που έχουν μειώσει δραστικά το κόστος των εκτοξεύσεων και έχουν αυξήσει κατακόρυφα τη συχνότητά τους.

Η πρόκληση για την Ευρώπη είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς οι ανάγκες δεν περιορίζονται στα εμπορικά διαστημικά προγράμματα. Στα επόμενα χρόνια σχεδιάζονται εκτοξεύσεις για το Iris², το ευρωπαϊκό σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών, το Galileo, το ευρωπαϊκό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, αλλά και το Copernicus, το μεγαλύτερο δίκτυο παρατήρησης της Γης στον κόσμο. Παράλληλα, χώρες όπως η Γερμανία προωθούν εθνικούς δορυφορικούς αστερισμούς, ενώ η ESA αναπτύσσει δορυφόρους για τις αμυντικές ανάγκες κρατών όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πολωνία.

Η «μάχη» Ariane 6 – Vega-C

Η Ευρώπη έχει ήδη πληρώσει ακριβά την καθυστέρηση στην ανάπτυξη του νέου βαρέος πυραύλου Ariane 6. Μετά την τελευταία πτήση του Ariane 5 το 2023, η Ευρώπη έμεινε για περίπου έναν χρόνο χωρίς αυτόνομη πρόσβαση στο διάστημα και αναγκάστηκε να στραφεί στη SpaceX.

Η αυτόνομη πρόσβαση αποκαταστάθηκε τον Ιούλιο του 2024, με την πρώτη εκτόξευση του Ariane 6, ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους επέστρεψε σε πτήσεις και ο μικρότερος ιταλικός Vega-C.

Ωστόσο, η παραγωγική δυναμικότητα παραμένει ανεπαρκής για τις ανάγκες που διαμορφώνονται. Η ESA εξετάζει ήδη την αύξηση της παραγωγής του Ariane 6 από τις περίπου 9-10 εκτοξεύσεις τον χρόνο σε 15, ενώ αντίστοιχες συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη για τον Vega-C.

Ο Aschbacher εμφανίζεται πάντως αισιόδοξος ότι η Ευρώπη μπορεί να καλύψει το κενό. Η ESA ζητά από τους ευρωπαϊκούς κατασκευαστές να καταθέσουν εκτιμήσεις για το κόστος επέκτασης των προγραμμάτων τους, ώστε να αποφασιστούν οι απαιτούμενες επενδύσεις για την επόμενη δεκαετία.

Το διακύβευμα, ωστόσο, είναι κάτι περισσότερο από την επάρκεια εκτοξευτών. Η ικανότητα της Ευρώπης να εκτοξεύει τους δικούς της δορυφόρους αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής και αμυντικής αυτονομίας, σε μια περίοδο κατά την οποία η εξάρτηση από αμερικανικές υποδομές και υπηρεσίες θεωρείται ολοένα και μεγαλύτερος γεωπολιτικός κίνδυνος. Η ESA θέτει ως ορίζοντα το 2035, αλλά οι αποφάσεις που θα κρίνουν εάν η Ευρώπη θα μπορέσει να καλύψει το κενό πρέπει να ληφθούν ήδη από σήμερα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Στενά του Ορμούζ: Η συμφωνία που φέρνει το Ιράν πιο κοντά στον έλεγχο της θαλάσσιας οδού
• Στο μικροσκόπιο της ΑΑΔΕ και οι μικρές μεταφορές χρημάτων μέσω IRIS – Τι ισχύει για χαρτζιλίκια, γονικές παροχές και δωρεές
• Ανασφάλιστα ΙΧ: Από «κόσκινο» με AI θα περάσουν οι ενστάσεις