Η Ισλανδία έκανε την 4ήμερη εργασία πραγματικότητα και η οικονομία της «εκτοξεύτηκε»
- Η Ισλανδία έγινε η πρώτη χώρα που εφαρμόζει μαζικά την 4ήμερη εργασία σε εθνικό επίπεδο.
- Η οικονομία της αναπτύχθηκε κατά 4,1%, ενώ η ανεργία παρέμεινε χαμηλή.
- Οι εργαζόμενοι εμφάνισαν σημαντική μείωση burnout και καλύτερη ποιότητα ζωής.
- Το μοντέλο της χώρας επηρεάζει ήδη τη συζήτηση για το μέλλον της εργασίας διεθνώς.
Η Ισλανδία εξελίσσεται πλέον σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς για το μέλλον της εργασίας, καθώς έγινε η πρώτη χώρα που εφαρμόζει σε τόσο μεγάλη κλίμακα το μοντέλο της 4ήμερης εργασίας ή του μειωμένου εβδομαδιαίου ωραρίου χωρίς περικοπές μισθών.
Το αποτέλεσμα όχι μόνο δεν προκάλεσε ύφεση ή πτώση της παραγωγικότητας, αλλά συνοδεύτηκε από ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά 4,1%, επίδοση που ξεπέρασε πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες, ενώ η ανεργία παρέμεινε σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 86% έως 90% του εργατικού δυναμικού της χώρας έχει πλέον δικαίωμα είτε σε 4ήμερη εργασία είτε σε μειωμένο ωράριο, χωρίς καμία μείωση στις αποδοχές του.
Η μεγάλη αλλαγή βασίστηκε σε πολυετείς πιλοτικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2015 και 2019 από το Δημοτικό Συμβούλιο του Ρέικιαβικ και την κεντρική κυβέρνηση, με τη συμμετοχή περισσότερων από 2.500 εργαζομένων — περίπου του 1% του πληθυσμού της χώρας.
Στις δοκιμές συμμετείχαν όχι μόνο υπάλληλοι γραφείου, αλλά και εργαζόμενοι σε κρίσιμους τομείς πρώτης γραμμής, όπως νοσοκομεία, σχολεία, νηπιαγωγεία, κοινωνικές υπηρεσίες και αστυνομικά τμήματα.
Η βασική λογική του μοντέλου ήταν η μείωση της εβδομαδιαίας εργασίας από 40 σε 35 ή 36 ώρες, χωρίς όμως απώλεια μισθού. Για να λειτουργήσει το σύστημα, δημόσιοι φορείς και επιχειρήσεις αναδιοργάνωσαν τις διαδικασίες τους, περιόρισαν άσκοπες συσκέψεις και έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην αποδοτικότητα αντί για τις ώρες παρουσίας.
Τα αποτελέσματα εντυπωσίασαν ακόμη και τους ίδιους τους ερευνητές. Μελέτες του βρετανικού think tank Autonomy και του ισλανδικού οργανισμού Alda κατέγραψαν θεαματική πτώση των δεικτών burnout και εργασιακού άγχους.
Οι εργαζόμενοι δήλωσαν ότι απέκτησαν περισσότερο χρόνο για οικογένεια, προσωπική ζωή και ξεκούραση, ενώ πολλές επιχειρήσεις διαπίστωσαν ότι η παραγωγικότητα όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά σε αρκετές περιπτώσεις βελτιώθηκε.
Η επιτυχία του μοντέλου συνδέεται άμεσα και με τη νέα εργασιακή κουλτούρα που φέρνει η Generation Z. Οι νεότεροι εργαζόμενοι απορρίπτουν ολοένα περισσότερο την κουλτούρα της διαρκούς υπερεργασίας και ζητούν μεγαλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική ζωή.
Για τη Gen Z, η εργασία δεν αποτελεί πλέον το απόλυτο κέντρο της καθημερινότητας, αλλά ένα κομμάτι μιας συνολικότερης προσπάθειας για ποιότητα ζωής, ψυχική υγεία και προσωπική ευημερία.
Η Ισλανδία φαίνεται πως κατάφερε να αποδείξει στην πράξη ότι ο σεβασμός στον ελεύθερο χρόνο των εργαζομένων δεν λειτουργεί εις βάρος της οικονομίας, αλλά μπορεί να ενισχύσει τη δέσμευση, την απόδοση και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα της αγοράς εργασίας.
Το ισλανδικό μοντέλο έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει τη διεθνή συζήτηση γύρω από την εργασία, με χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Νέα Ζηλανδία να εξετάζουν αντίστοιχα πειράματα και πολιτικές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
- Moody’s: Τα 4 εκλογικά σενάρια που μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας
- Business Monitor: Πώς τα Panathēnea επιχειρούν να βάλουν την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη της καινοτομίας
- Η μπλόφα Μητσοτάκη και το ντόμινο εξελίξεων
- Έλον Μασκ εναντίον Σαμ Άλτμαν: Πώς δύο κορυφαίοι σύμμαχοι έγιναν οι πιο ορκισμένοι εχθροί της Silicon Valley
