Μαρόκο: Πώς το Μουντιάλ του 2030 «ορίζει» τον νέο πρωθυπουργό εν μέσω αντιδράσεων
- Ο Φουζί Λεκτζάα, πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και «αρχιτέκτονας» των πρόσφατων επιτυχιών της εθνικής ομάδας, προκρίνεται από το Παλάτι ως ο επικρατέστερος για τη θέση του Πρωθυπουργού.
- Στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας βρίσκεται το πρόγραμμα-μαμούθ των 20 δισ. δολαρίων για υποδομές ενόψει της συνδιοργάνωσης του Μουντιάλ 2030.
- Η τεράστια επένδυση στα γήπεδα πυροδοτεί λαϊκή οργή και αντιδράσεις από πολίτες που βιώνουν στο πετσί τους το χάσμα της ανισότητας, την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την υψηλή ανεργία των νέων.
Το ποδόσφαιρο και η πολιτική γίνονται «ένα» στο Μαρόκο, καθώς οι κρίσιμες βουλευτικές εκλογές διεξάγονται στη απόλυτη σκιά των προετοιμασιών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030. Με τον επικεφαλής της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας να προβάλλει ως το μεγάλο φαβορί για την πρωθυπουργία, η χώρα βρίσκεται βαθιά διχασμένη ανάμεσα στα φαραωνικά έργα υποδομής και τις άμεσες, πιεστικές κοινωνικές ανάγκες μιας «οικονομίας δύο ταχυτήτων».
Η «βιτρίνα» των 20 δισεκατομμυρίων
Λίγο έξω από την Καζαμπλάνκα, γερανοί και μπουλντόζες δουλεύουν ασταμάτητα στο εργοτάξιο του Grande Stade Hassan II, ενός σταδίου 115.000 θέσεων που φιλοδοξεί να γίνει το μεγαλύτερο στον κόσμο. Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί την αιχμή του δόρατος ενός επενδυτικού πλάνου ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τον εκσυγχρονισμό αθλητικών εγκαταστάσεων, δικτύων μεταφορών και ξενοδοχείων ενόψει του Μουντιάλ 2030, το οποίο το Μαρόκο θα συνδιοργανώσει με την Ισπανία και την Πορτογαλία.
Η σημασία της διοργάνωσης είναι τόσο τεράστια για το διεθνές κύρος του Βασιλείου, που έχει μονοπωλήσει την ατζέντα των βουλευτικών εκλογών. Το πρόσωπο που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να αναλάβει τα ηνία της επόμενης κυβέρνησης είναι ο Φουζί Λεκτζάα (Fouzi Lekjaa), ο μακροχρόνιος επικεφαλής της Βασιλικής Μαροκινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και νυν υπουργός Προϋπολογισμού.
Η κοινή γνώμη τού πιστώνει την εντυπωσιακή μεταμόρφωση της εθνικής ομάδας (με ορόσημα τον ημιτελικό του 2022 και τον προημιτελικό φέτος το 2026). Η είσοδός του στο Κόμμα Αυθεντικότητας και Εκσυγχρονισμού (PAM) –το οποίο θεωρείται στενά συνδεδεμένο με το Παλάτι– του ανοίγει τον δρόμο ώστε ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ’ να του αναθέσει τον σχηματισμό κυβέρνησης. Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, το καθεστώς επιχειρεί να αντλήσει πολιτική νομιμοποίηση και αξιοπιστία εκμεταλλευόμενο την αδιαμφισβήτητη δημοφιλία του Λεκτζάα.
Οικονομία «δύο ταχυτήτων»
Παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις ότι το Μουντιάλ θα εκτινάξει την ανάπτυξη κατά 1,7% και θα δημιουργεί 100.000 θέσεις εργασίας ετησίως, η ποδοσφαιρική φρενίτιδα δεν αρκεί για να κατευνάσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Πολλοί Μαροκινοί θεωρούν πως το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι το απόλυτο σύμβολο μιας οικονομίας δύο ταχυτήτων. Η ραγδαία ανάπτυξη περιορίζεται στα πλούσια βορειοδυτικά παράλια (Ραμπάτ, Καζαμπλάνκα, Ταγγέρη), την ώρα που η ενδοχώρα παραμένει εγκλωβισμένη στη φτώχεια. Οικονομολόγοι και κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για «τεράστιο κόστος ευκαιρίας», επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Αν επενδύσεις εκατομμύρια σε ένα στάδιο, δεν θα τα βάλεις σε ένα νοσοκομείο. Στις ακτές έχουμε το Μαρόκο του 21ου αιώνα, και 30 χιλιόμετρα πιο πέρα το Μαρόκο του 19ου».
Η ανεργία των νέων άγγιξε το 37% το 2025. Αυτή η απόγνωση έχει βγάλει τους νέους στους δρόμους. Πέρυσι, το σύνθημα «Πρώτα η Υγεία – Δεν θέλουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο» δόνησε τις μαροκινές πόλεις, με αφορμή τον τραγικό θάνατο οκτώ εγκύων γυναικών σε δημόσιο νοσοκομείο λόγω ιατρικής αμέλειας. Ακόμη πιο δραματική υπενθύμιση της κρίσης αποτέλεσε η μαζική προσπάθεια 70.000 ανθρώπων τον Ιούλιο να κολυμπήσουν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, αναζητώντας διέξοδο στην Ευρώπη.
Ενώ επιχειρηματίες υποστηρίζουν ότι ο τεχνοκράτης Λεκτζάα θα μπορούσε να μεταφέρει το επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην πραγματική οικονομία εξαλείφοντας τη γραφειοκρατία, το εκλογικό σώμα –και ιδιαίτερα η νεολαία– παραμένει εξαιρετικά καχύποπτο.
Έρευνες δείχνουν ότι μόνο το ένα τρίτο των πολιτών κάτω των 35 ετών εμπιστεύεται το κοινοβούλιο και τα πολιτικά κόμματα. Όπως συνοψίζει με πικρία ένας 30χρονος εργαζόμενος: «Ο Λεκτζάα μπορεί να μαζέψει ψήφους λόγω του ποδοσφαίρου, όμως δεν πρόκειται να ψηφίσω. Το Μουντιάλ μπορεί να είναι καλό για το κράτος λόγω του τουρισμού, αλλά για τον απλό λαό, έχουν ήδη δαπανηθεί τεράστια ποσά που έπρεπε να είχαν πάει σε νοσοκομεία».
πηγή εικόνας: Oualalou+Choi
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
Πηγή: ft.com
