Μυτιλήνη: Χρηστικά αντικείμενα από σωσίβια και πλαστικές βάρκες μεταναστών και προσφύγων

Τα μέχρι την επεξεργασία τους «σκουπίδια» παίρνουν νέα μορφή και δίνουν τη δυνατότητα της απασχόλησης στους πρόσφυγες.

Τα εκατοντάδες χιλιάδες σωσίβια των μεταναστών και προσφύγων που φτάνουν στη Μυτιλήνη και που βρίσκονται πεταμένα σε ακτές και στις χωματερές του νησιού μπορούν να αξιοποιηθούν, σύμφωνα με τους εθελοντές στο «χωριό του όλοι μαζί», που διαχειρίζεται τις παλιές κατασκηνώσεις του ΠΙΚΠΑ. Ήδη χρησιμοποιούνται πλέον για την προσωρινή διαμονή ειδικών ομάδων κατηγοριών προσφύγων.

Με ένα πρόχειρο εργαστήριο και πολλή συλλογική δουλειά μετατρέπουν τα υλικά των σωσιβίων αλλά και των πλαστικών βαρκών σε χρηστικά αντικείμενα, όπως καναπέδες, μικρά τραπεζάκια, στρώματα αλλά και πρωτότυπες τσάντες. Το αποτέλεσμα εντυπωσιακό. Τα μέχρι την επεξεργασία τους «σκουπίδια» παίρνουν νέα μορφή και δίνουν τη δυνατότητα της απασχόλησης στους πρόσφυγες. Από τους εθελοντές ήδη εξετάζεται η δυνατότητα κάποιες από τις κατασκευές να διατίθενται προς πώληση, με στόχο βέβαια την οικονομική ενίσχυση των προσφύγων.

«Κάθε τσάντα απαιτεί περίπου τρεις ώρες για να φτιαχτεί. Όλα γίνονται όπως και στις κανονικές τσάντες, με τη διαφορά πως τα υλικά είναι από τα σωσίβια που βρίσκουμε στις παραλίες. Όλα τα μέρη του σωσιβίου χρησιμοποιούνται. Το ύφασμα και οι ιμάντες γίνονται τσάντες. Ενώ το εσωτερικό υλικό το χρησιμοποιούμε για στρώματα τα οποία είναι απαραίτητα αυτήν την εποχή για το κρύο» είπε στην ΕΡΤ ο Aida Simply, πρόσφυγας από το Αφγανιστάν. Ο Aida Simply έχει διδαχθεί στην πατρίδα του την τέχνη της ραπτικής και όπως λέει, του είναι ιδιαίτερα ευχάριστο να δουλεύει δημιουργώντας χρήσιμα αντικείμενα. «Θα ήθελα βέβαια μια καλύτερη και μεγαλύτερη ραπτομηχανή για να μπορώ να ράβω ακόμα πιο γρήγορα» λέει δείχνοντας μερικές από τις τσάντες που έχει κατασκευάσει.

Ψυχή του εργαστηρίου είναι η σχεδιάστρια Τίνα Κοντολέοντος. Εκτός από τα πατρόν και τα σχέδια η συμβολή της είναι σημαντική και για έναν άλλον λόγο. Το εργαστήριο λειτουργεί παράλληλα και σαν σχολείο για πρόσφυγες που ενδιαφέρονται να μάθουν την τεχνική της κατασκευής τσαντών. Είναι κάτι που τους κάνει να νιώθουν χρήσιμοι. Επίσης, τους δίνεται η δυνατότητα να μάθουν μια νέα τέχνη που μπορεί να τους βοηθήσει επαγγελματικά.