Πόσο πραγματικά κοστίζουν οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη;

Πόσο πραγματικά κοστίζουν οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη;
Photo: Shutterstock
Πόση αξία παράγουν οι κολοσσοί των 6 τρισ. δολαρίων και το δίλημμα της Ευρώπης

Πού χαράσσεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δίκαιη ανταμοιβή της ριζοσπαστικής επιχειρηματικότητας και στην υπερσυγκέντρωση πλούτου; Το ερώτημα επανήλθε δριμύτερο στον δημόσιο διάλογο μετά την απόρριψη της πρότασης επιβολής εφάπαξ φόρου περιουσίας 5% σε περίπου 250 δισεκατομμυριούχους της Καλιφόρνιας (με στόχο τη χρηματοδότηση υπηρεσιών υγείας και δημόσιων δαπανών).

Σε ανάλυσή του στο πρακτορείο Reuters, ο διευθύνων σύμβουλος και συνδιευθυντής επενδύσεων της Eurizon SLJ Asset Management, Στίβεν Τζεν, επιχειρεί να μετρήσει το «φιλοδώρημα» που λαμβάνουν οι δέκα πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου σε σχέση με τη συνολική οικονομική δραστηριότητα που γεννούν οι εταιρείες τους σε ορίζοντα δεκαετίας. Το συμπέρασμα: η σημερινή αξία των μετοχικών τους συμμετοχών αντιστοιχεί μόλις στο 3,1% των προβλεπόμενων συνολικών εσόδων των επιχειρήσεών τους τα επόμενα δέκα χρόνια.

Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης βρίσκεται ο Έλον Μασκ με ποσοστό 10,6% (αποτυπώνοντας τη σχέση της αξίας των μεριδίων του σε Tesla και SpaceX προς τα αναμενόμενα 10ετή έσοδά τους), ενώ στη δεκάδα περιλαμβάνονται εννέα Αμερικανοί και μόλις ένας Ευρωπαίος —ο Ισπανός ιδρυτής της Inditex (Zara), Αμάνσιο Ορτέγκα— καθώς από τη λίστα αποχώρησε ο Τζένσεν Χουάνγκ μετά την υποχώρηση της κεφαλαιοποίησης της Nvidia που ακολούθησε την παραίτησή του από τη θέση του CEO.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ακτινογραφία 6 τρισ. δολαρίων, φορολογικές ασυμμετρίες και το στοίχημα της Ευρώπης

Οι επιχειρήσεις που συνδέονται με τους Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους (Tesla, SpaceX, Amazon, Alphabet, Meta, Dell, Oracle, Microsoft και Berkshire Hathaway) απασχολούν σχεδόν 3 εκατομμύρια εργαζομένους παγκοσμίως και εκτιμάται ότι θα παράγουν μέσο ετήσιο τζίρο 6 τρισ. δολαρίων την επόμενη δεκαετία (περίπου 15% του προβλεπόμενου αμερικανικού ΑΕΠ). Επιπλέον, τα περιθώρια κέρδους του Nasdaq αγγίζουν το 20% (έναντι 11% στον ευρωπαϊκό STOXX 600, 9% στον ιαπωνικό Nikkei και 9,5% στη Σαγκάη), ενώ οι ιδρυτές κατέχουν περίπου το 1/10 της κεφαλαιοποίησης, με τα υπόλοιπα 9/10 να ανήκουν σε συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικές και ιδιώτες μετόχους.

Οι επικριτές επισημαίνουν ότι οι δισεκατομμυριούχοι αυξάνουν την περιουσία τους χωρίς φορολογητέο εισόδημα όσο δεν πωλούν μετοχές (αποφεύγοντας τον φόρο υπεραξίας), αντλούν ρευστότητα μέσω δανείων με ενέχυρο τις μετοχές τους και επωφελούνται από την αναπροσαρμογή της φορολογικής βάσης κατά την κληρονομική μεταβίβαση. Στον αντίποδα, οι εταιρείες τους καταβάλλουν ήδη περίπου 150 δισ. δολάρια ετησίως σε φόρους κερδών —ποσό που μπορεί να ξεπεράσει τα 3,5 τρισ. δολάρια τη νέα δεκαετία.

Παρότι το 3,1% αποτελεί θεωρητικό δείκτη σύγκρισης τρέχουσας κεφαλαιοποίησης και μελλοντικών εσόδων (και όχι πραγματική αμοιβή επί του τζίρου), ο Στίβεν Τζεν θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: θα ήταν διατεθειμένες να προσφέρουν ως κίνητρο-ανταμοιβή το 3,1% της παραγόμενης οικονομικής δραστηριότητας εάν αυτό εξασφάλιζε τη δημιουργία εγχώριων τεχνολογικών πρωταθλητών με εκατομμύρια θέσεις εργασίας και τεράστια φορολογικά έσοδα;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: