Η απόφαση που κρίνει το πολιτικό μέλλον της Μαρίν Λεπέν
Η πολιτική καριέρα της Μαρίν Λεπέν μπαίνει σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της. Την Τρίτη 13 Ιανουαρίου ξεκινά στο Παρίσι η έφεση που θα κρίνει αν η ηγέτιδα του ακροδεξιού Εθνικός Συναγερμός θα μπορεί να διεκδικήσει την προεδρία το 2027 ή αν θα παραμείνει σε ισχύ η πενταετής απαγόρευση συμμετοχής της σε εκλογικές αναμετρήσεις.
Η Λεπέν κρίθηκε ένοχη το 2025 για υπεξαίρεση άνω των 4 εκατ. ευρώ από κονδύλια του Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα οποία –σύμφωνα με το δικαστήριο– χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση κομματικού προσωπικού αντί για κοινοβουλευτικές δραστηριότητες. Η ποινή συνοδεύτηκε από άμεση ισχύ, στοιχείο που ανέτρεψε τις ισορροπίες ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών.
Σύμφωνα με το Reuters η ακροαματική διαδικασία θα διαρκέσει έως τις 12 Φεβρουαρίου και η απόφαση αναμένεται πριν από το καλοκαίρι. Αν η απαγόρευση αρθεί ή περιοριστεί, το ενδεχόμενο υποψηφιότητας της Λεπέν επανέρχεται δυναμικά στο τραπέζι. Σε αντίθετη περίπτωση, η ίδια έχει ήδη δείξει ως διάδοχο τον πρόεδρο του RN, Ζορντάν Μπαρντελά, ο οποίος εμφανίζεται να ενισχύει σταθερά τη δημοφιλία του.
Μετά την καταδίκη της, η Λεπέν βρήκε δημόσιους συμμάχους εκτός Ευρώπης. Ο Ντόναλντ Τραμπ και πρόσωπα του περιβάλλοντός του κατηγόρησαν ευρωπαϊκά δικαστήρια ότι επιχειρούν τον πολιτικό αποκλεισμό ακροδεξιών ηγετών. Η Ουάσιγκτον, πάντως, διέψευσε πληροφορίες περί πιθανών κυρώσεων σε Γάλλους δικαστικούς.
Η ίδια η Λεπέν μιλά για πολιτικά κίνητρα πίσω από την ποινή, υποστηρίζοντας ότι στοχοποιείται επειδή απειλεί το κατεστημένο. Οι δικαστές, από την πλευρά τους, επικαλέστηκαν την ανάγκη προστασίας της δημοκρατικής δημόσιας τάξης, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών στηρίζει την πρωτόδικη απόφαση.
Παράλληλα, τα νομικά της προβλήματα φαίνεται να επιταχύνουν τη μετάβαση του RN στη «μετά Λεπέν» εποχή. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τον Μπαρντελά ικανό να κερδίσει τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών ανεξαρτήτως αντιπάλου, στοιχείο που μετατρέπει την υπόθεση σε κρίσιμο σταυροδρόμι όχι μόνο για την ίδια τη Λεπέν, αλλά και για το μέλλον της γαλλικής ακροδεξιάς.
