Πώς το Ιράν εργαλειοποιεί το παγκόσμιο πετρέλαιο απέναντι στην αμερικανική στρατιωτική υπεροχή
- Η Τεχεράνη έχει μειώσει την κίνηση των δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ κατά 97% από την έναρξη του πολέμου, κρατώντας ουσιαστικά «όμηρο» το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και LNG.
- Αντί για μετωπική στρατιωτική αντιπαράθεση, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) εξαπολύουν μαζικά κύματα επιθέσεων με φθηνά drones και πυραύλους, δημιουργώντας δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό πόνο στις ΗΠΑ.
- Σύμφωνα με αναλυτές, η στρατηγική του Ιράν στοχεύει να προκαλέσει διεθνή πληθωρισμό και οικονομική κόπωση, ποντάροντας στο ότι η κυβέρνηση Τραμπ “θα ανοιγοκλείσει πρώτη τα μάτια” φοβούμενη το τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος μιας παρατεταμένης κρίσης.
Πολύ πριν η συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ εξαπολύσει την τρέχουσα επίθεσή της, η Ισλαμική Δημοκρατία είχε ήδη προετοιμάσει την απάντησή της, μετατρέποντας τη μεγαλύτερη οικονομική αρτηρία της Μέσης Ανατολής στο ισχυρότερό της αποτρεπτικό μέσο. Όπως αναφέρουν στο Reuters πηγές με γνώση του σχεδιασμού, οι ισχυροί Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο που αναγνωρίζει τα όρια των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων σε μια συμβατική αναμέτρηση.
Αντί να εμπλακεί σε κατά μέτωπο σύγκρουση, το Ιράν επέλεξε να «στραγγαλίσει» τα Στενά του Ορμούζ. Πρόκειται για το στενότερο θαλάσσιο πέρασμα του Περσικού Κόλπου, από το οποίο κανονικά διακινείται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Η στρατηγική είναι τόσο αποτελεσματική που, σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, η κυκλοφορία μέσω του στενού έχει κατακρημνιστεί κατά 97% από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου, παραλύοντας την παγκόσμια ναυτιλία.
Η τακτική του ασύμμετρου πολέμου
Στο επίκεντρο αυτού του οικονομικού πολέμου βρίσκεται η έννοια του ασύμμετρου κόστους. Όπως επισημαίνει ο Ali Vaez, Διευθυντής του Προγράμματος για το Ιράν στο International Crisis Group, η Τεχεράνη γνωρίζει ότι “δεν υπάρχει περίπτωση να νικήσει σε μια άμεση αντιπαράθεση”. Γι’ αυτό τον λόγο, ανέσυρε τακτικές από τον πόλεμο της δεκαετίας του 1980 (γνωστό και ως «Πόλεμο των Τάνκερ»), τις οποίες όμως έχει πλέον αναβαθμίσει τεχνολογικά.
Με τη χρήση μεγάλων οπλοστασίων από φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους, το Ιράν καταφέρνει να διαταράξει άμεσα την ασφάλεια τεράστιων θαλάσσιων εκτάσεων, χωρίς να χρειάζεται να ποντίσει μαζικά νάρκες. Το δόγμα του IRGC βασίζεται στη λογική ότι μια σειρά από “φθηνές” επιθέσεις μπορεί να επιφέρει τεράστια ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, ανατιμήσεις στα καύσιμα και πανικό στις διεθνείς αγορές — επιπτώσεις που βιώνει ήδη η παγκόσμια κοινότητα με το πετρέλαιο να επιστρέφει σε επίπεδα άνω των 100 δολαρίων το βαρέλι.
Ο πολιτικός εκβιασμός προς τον Ντόναλντ Τραμπ
Ο τελικός στόχος αυτής της τακτικής δεν είναι στρατιωτικός, αλλά καθαρά πολιτικός. Η ιρανική ηγεσία επιχειρεί να προκαλέσει τέτοιο οικονομικό πόνο στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών και στους συμμάχους τους, ώστε να αναγκάσει την Ουάσιγκτον να τερματίσει την πολεμική εκστρατεία. «Εάν το Ιράν κρατήσει την παγκόσμια οικονομία όμηρο, ο Τραμπ θα моιραστεί πρώτος την πίεση να υποχωρήσει», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο Vaez.
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια της Τεχεράνης να σταματήσει πλήρως τις αποστολές πετρελαίου θα πυροδοτήσει στρατιωτικά πλήγματα «είκοσι φορές πιο σκληρά» από τα σημερινά. Ωστόσο, αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ εισήλθαν στη σύγκρουση με υπερβολική αισιοδοξία, υποτιμώντας τον αντίκτυπο που θα είχαν οι επιθέσεις με drones στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
Πηγή: Reuters.com
