Η ενεργειακή κρίση «παγώνει» τα επιτόκια – Σε στάση αναμονής οι κεντρικές τράπεζες
- Οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες αναμένεται να κρατήσουν στάση αναμονής
- Η ενεργειακή αστάθεια περιορίζει την ορατότητα για πληθωρισμό και ανάπτυξη
- Παρεμβάσεις και δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ εντείνουν τη μεταβλητότητα
- Αγορές και policymakers αντιμετωπίζουν δεύτερο ενεργειακό σοκ σε 5 χρόνια
Υπό το βάρος της γεωπολιτικής αβεβαιότητας και της έντονης μεταβλητότητας στις τιμές ενέργειας, οι κορυφαίες κεντρικές τράπεζες διεθνώς εμφανίζονται έτοιμες να αναστείλουν προσωρινά τον κύκλο αυξήσεων επιτοκίων.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα της Ιαπωνίας, η Τράπεζα της Αγγλίας και η Τράπεζα του Καναδά συγκαταλέγονται μεταξύ των θεσμών που συνεδριάζουν αυτή την εβδομάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από περιορισμένη ορατότητα και αυξημένο ρίσκο λανθασμένων αποφάσεων.
Η νέα ενεργειακή αναταραχή –η δεύτερη σημαντική μέσα σε πέντε χρόνια– έχει διαταράξει τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό, καθώς οι διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου μεταφέρονται με καθυστέρηση αλλά και ένταση στην πραγματική οικονομία. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δηλώσεις και οι παρεμβάσεις του Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που επηρεάζουν το γεωπολιτικό κλίμα και τις αγορές, εντείνουν τη μεταβλητότητα, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολη την άσκηση νομισματικής πολιτικής.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η στρατηγική «wait and see» είναι αυτή τη στιγμή η πιο συνετή επιλογή. Όπως επισημαίνει ο Tomasz Wieladek της T Rowe Price, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής καλούνται να σταθμίσουν όχι μόνο την πορεία του πληθωρισμού, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η ενεργειακή κρίση θα επηρεάσει την ανάπτυξη, την κατανάλωση και τις επενδύσεις.
Η αβεβαιότητα γύρω από τις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο ενισχύει αυτή την επιφυλακτικότητα.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η πρόωρη αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής ενδέχεται να επιδεινώσει την οικονομική επιβράδυνση, ενώ μια υπερβολικά χαλαρή στάση θα μπορούσε να τροφοδοτήσει εκ νέου τον πληθωρισμό. Το δίλημμα αυτό φέρνει τις κεντρικές τράπεζες σε μια λεπτή ισορροπία, όπου η αναμονή λειτουργεί ως μηχανισμός αποφυγής στρατηγικού λάθους.
