Ladderdodging: Γιατί όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι λένε «όχι» σε προαγωγές και υψηλότερους μισθούς
- Το 58% των εργαζομένων δηλώνει ότι θα απέρριπτε μια προαγωγή εάν αυτή απαιτούσε διαθεσιμότητα εκτός ωραρίου, σύμφωνα με έρευνα της Hint App.
- Το 57% των επαγγελματιών της Gen Z δεν ενδιαφέρεται για θέσεις μεσαίας διοίκησης, ενώ μόλις το 6% των νέων που εξέτασαν οι έρευνες της Deloitte θεωρεί την ηγεσία πρωταρχικό επαγγελματικό στόχο.
- Το φαινόμενο ονομάζεται «ladderdodging» και περιγράφει τη συνειδητή αποφυγή προαγωγών λόγω αυξημένης πίεσης, ευθυνών και κινδύνων.
Για δεκαετίες, η επαγγελματική ανέλιξη αποτελούσε έναν από τους βασικούς στόχους των εργαζομένων. Μια προαγωγή συνδεόταν με υψηλότερο μισθό, μεγαλύτερο κύρος και περισσότερες ευκαιρίες εξέλιξης.
Ωστόσο, μια νέα τάση στην αγορά εργασίας δείχνει ότι αυτή η αντίληψη αρχίζει να αλλάζει. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι επιλέγουν συνειδητά να μην ανεβούν στην εταιρική ιεραρχία, ακόμη κι όταν τους προσφέρεται η δυνατότητα.
Το φαινόμενο έχει αποκτήσει πλέον και όνομα: «ladderdodging».
Ο όρος περιγράφει την απόφαση ενός εργαζομένου να απορρίψει ή να μην επιδιώξει μια προαγωγή, προκειμένου να αποφύγει το πρόσθετο άγχος, τις ευθύνες και την πιθανή απομόνωση που συνοδεύουν τις διοικητικές θέσεις.
Σύμφωνα με το Fast Company, η τάση αυτή αποκτά ιδιαίτερη δυναμική μεταξύ των νεότερων γενεών, οι οποίες εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικές απέναντι στην παραδοσιακή εταιρική ιεραρχία.
Τι είναι το «ladderdodging»
Ο όρος περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Future Words: A Non-Obvious Glossary of Terms That Don’t Exist (but Soon Will)», των Ρόχιτ Μπαργκάβα και Χένρι Κουτίνιο-Μέισον.
Οι συγγραφείς δημιούργησαν ένα λεξικό 100 νέων όρων που επιχειρούν να περιγράψουν αναδυόμενες κοινωνικές και επαγγελματικές τάσεις.
Σύμφωνα με τον Μπαργκάβα, συνιδρυτή του βιβλίου και ιδρυτή της εταιρείας εκπαίδευσης στελεχών The Non-Obvious Company, το ladderdodging αποτυπώνει μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι αξιολογούν τις ευκαιρίες εξέλιξης.
Αντί να αντιμετωπίζουν μια προαγωγή ως αυτονόητο επόμενο βήμα, εξετάζουν πλέον αν η αύξηση των αποδοχών αξίζει το πρόσθετο άγχος και τις ευθύνες.
Η ανάληψη μιας διοικητικής θέσης δεν σημαίνει μόνο περισσότερη εργασία, αλλά και διαχείριση ανθρώπων, συγκρούσεων και σύνθετων επαγγελματικών σχέσεων.
Για αρκετούς εργαζομένους, αυτή η αλλαγή δεν αποτελεί απαραίτητα ελκυστική προοπτική.
Το 58% θα απέρριπτε προαγωγή με εργασία εκτός ωραρίου
Τα ευρήματα πρόσφατων ερευνών αποτυπώνουν τη μεταστροφή της στάσης απέναντι στην επαγγελματική εξέλιξη.
Σύμφωνα με έρευνα της πλατφόρμας Hint App, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο, το 58% των εργαζομένων δήλωσε ότι θα απέρριπτε μια προαγωγή εάν απαιτούσε να είναι διαθέσιμο εκτός του κανονικού ωραρίου εργασίας.
Αντίστοιχα, έρευνα της εταιρείας προσλήψεων Robert Walters το 2024 διαπίστωσε ότι το 57% των επαγγελματιών της Gen Z δεν ενδιαφέρεται για θέσεις μεσαίας διοίκησης.
Παράλληλα, οι δύο πιο πρόσφατες ετήσιες έρευνες της Deloitte για τη Gen Z και τους Millennials έδειξαν ότι μόλις το 6% των συμμετεχόντων αντιμετωπίζει την ανάληψη ηγετικού ρόλου ως πρωταρχικό επαγγελματικό στόχο.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η προαγωγή δεν θεωρείται πλέον από όλους απαραίτητη προϋπόθεση επαγγελματικής επιτυχίας.
Οι τρεις φόβοι πίσω από την απόρριψη μιας προαγωγής
Η Σου Άσφορντ, καθηγήτρια Διοίκησης και Οργάνωσης στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, έχει εντοπίσει τρεις βασικές κατηγορίες κινδύνων που αποτρέπουν τους εργαζομένους από την ανάληψη ηγετικών ρόλων.
- Ο φόβος της αποτυχίας
Όταν ένας εργαζόμενος αναλαμβάνει διοικητική θέση, γίνεται υπεύθυνος όχι μόνο για τη δική του απόδοση, αλλά και για τα αποτελέσματα ολόκληρης της ομάδας.
Αυτό σημαίνει ότι ενδέχεται να κληθεί να αναλάβει την ευθύνη για λάθη ή αποτυχίες άλλων εργαζομένων.
Σύμφωνα με την Άσφορντ, η στάση της επιχείρησης απέναντι στα λάθη παίζει καθοριστικό ρόλο.
Σε ένα εργασιακό περιβάλλον όπου τα στελέχη πρέπει διαρκώς να αποδεικνύουν την αξία τους, η ανάληψη ευθύνης μπορεί να θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Αντίθετα, όταν οι εργαζόμενοι μπορούν να πειραματίζονται και να μαθαίνουν από τις αποτυχίες τους, ο φόβος της ανάληψης ηγετικού ρόλου περιορίζεται.
- Ο φόβος ότι θα εκτεθούν επαγγελματικά
Ένας εργαζόμενος που έχει αποδείξει τις ικανότητές του σε μια συγκεκριμένη θέση μπορεί να αισθάνεται αβεβαιότητα όταν καλείται να αναλάβει έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο.
Η μετάβαση από μια εξειδικευμένη θέση σε μια διοικητική απαιτεί νέες δεξιότητες, οι οποίες δεν αναπτύσσονται απαραίτητα αυτόματα.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Fast Company, το 82% των μάνατζερ δεν έχει λάβει επίσημη εκπαίδευση σε θέματα ηγεσίας.
Η έλλειψη προετοιμασίας μπορεί να ενισχύσει την ανησυχία ότι μια προαγωγή θα αποκαλύψει αδυναμίες που δεν ήταν εμφανείς στην προηγούμενη θέση.
- Ο φόβος απώλειας των επαγγελματικών σχέσεων
Η προαγωγή μπορεί επίσης να μεταβάλει τις προσωπικές σχέσεις μέσα στον χώρο εργασίας.
Ένας εργαζόμενος που αναλαμβάνει τη διοίκηση της ομάδας στην οποία προηγουμένως ανήκε ενδέχεται να αντιμετωπίσει δυσκολίες στις σχέσεις με τους πρώην συναδέλφους του.
Η ανάγκη λήψης αποφάσεων, αξιολόγησης της απόδοσης και διαχείρισης συγκρούσεων μπορεί να επηρεάσει τις φιλίες και την καθημερινή επικοινωνία.
Η καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Τέσα Γουέστ, επισημαίνει ότι οι κοινωνικές σχέσεις έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία, καθώς πολλοί ενήλικες δυσκολεύονται πλέον να δημιουργήσουν νέες φιλίες.
Για τον λόγο αυτό, η πιθανότητα να διαταραχθούν οι υπάρχουσες σχέσεις μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι σε μια προαγωγή.
Γιατί η ψυχική υγεία μπαίνει πάνω από τον μισθό
Ένας ακόμη καθοριστικός παράγοντας είναι η αυξανόμενη σημασία που αποδίδουν οι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία και στην ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
Σύμφωνα με την Τέσα Γουέστ, οι εργαζόμενοι έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση των επιπτώσεων που μπορεί να έχει το χρόνιο άγχος στην καθημερινότητά τους.
Παράλληλα, πολλοί έχουν παρακολουθήσει τους προϊσταμένους τους να αντιμετωπίζουν υψηλές απαιτήσεις, αυξημένες ευθύνες και διαρκή πίεση.
Η εμπειρία αυτή μπορεί να τους οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η επιπλέον αμοιβή δεν αντισταθμίζει απαραίτητα τις προσωπικές θυσίες που απαιτεί μια διοικητική θέση.
Η προοπτική μεγαλύτερου μισθού εξακολουθεί να αποτελεί κίνητρο, αλλά δεν αρκεί πάντοτε για να αντισταθμίσει την απώλεια ελεύθερου χρόνου ή την επιβάρυνση της καθημερινότητας.
Η ασφάλεια της σημερινής θέσης
Η επιλογή αποφυγής μιας προαγωγής συνδέεται και με την ανάγκη για επαγγελματική σταθερότητα.
Σε μια περίοδο οικονομικής αβεβαιότητας και συνεχών αλλαγών στην αγορά εργασίας, αρκετοί εργαζόμενοι προτιμούν να παραμένουν σε έναν ρόλο που γνωρίζουν καλά.
Έχουν ήδη αποκτήσει τις απαραίτητες δεξιότητες, κατανοούν τις απαιτήσεις της θέσης τους και έχουν διαμορφώσει μια καθημερινότητα που τους εξυπηρετεί.
Μια προαγωγή θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή την ισορροπία, προσθέτοντας νέες ευθύνες και αβεβαιότητα.
Όπως εξηγεί η Γουέστ, όταν κάποιος έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια σταθερή επαγγελματική καθημερινότητα, η προοπτική να εγκαταλείψει αυτή τη βεβαιότητα για μια άγνωστη διοικητική θέση δεν είναι πάντα ελκυστική.
Η κρίση των μεσαίων διοικητικών στελεχών
Η τάση του ladderdodging συνδέεται επίσης με τις αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων.
Τα τελευταία χρόνια, οι πιο επίπεδες οργανωτικές δομές, η τεχνολογική εξέλιξη και η υποχώρηση της εμπιστοσύνης στον εργασιακό χώρο έχουν μεταβάλει τον ρόλο των διοικητικών στελεχών.
Σύμφωνα με τη Γουέστ, οι σύγχρονοι μάνατζερ συχνά καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες συμπεριφορές και συγκρούσεις χωρίς να διαθέτουν την εξουσία ή τα κατάλληλα εργαλεία για να παρέμβουν αποτελεσματικά.
Έτσι, η ανάληψη διοικητικής θέσης μπορεί να συνοδεύεται από περισσότερες ευθύνες, αλλά όχι απαραίτητα από αντίστοιχη δυνατότητα λήψης αποφάσεων.
Η κατάσταση αυτή περιορίζει την ελκυστικότητα των θέσεων μεσαίας διοίκησης, ιδιαίτερα για εργαζομένους που βλέπουν τους προϊσταμένους τους να αντιμετωπίζουν καθημερινές δυσκολίες.
Τι σημαίνει η νέα τάση για τις επιχειρήσεις
Η εξάπλωση του ladderdodging δημιουργεί μια νέα πρόκληση για τις επιχειρήσεις, οι οποίες βασίζονται στην εσωτερική εξέλιξη των εργαζομένων για την κάλυψη διοικητικών θέσεων.
Ο Ρόχιτ Μπαργκάβα επισημαίνει ότι οι οργανισμοί θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την τάση όχι απλώς ως απροθυμία των εργαζομένων να εξελιχθούν, αλλά ως ένδειξη ότι ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζονται οι διοικητικές θέσεις ενδέχεται να χρειάζεται επανεξέταση.
Αντί να θεωρούν δεδομένο ότι όλοι επιθυμούν μια προαγωγή, οι επιχειρήσεις μπορούν να διερευνήσουν τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι εργαζόμενοι την απορρίπτουν.
Η καλύτερη προετοιμασία των νέων στελεχών, η υποστήριξη στην ανάληψη ευθυνών και η διαμόρφωση πιο βιώσιμων εργασιακών απαιτήσεων θα μπορούσαν να καταστήσουν τους διοικητικούς ρόλους περισσότερο ελκυστικούς.
Το ladderdodging αποτυπώνει μια αλλαγή στην αντίληψη της επαγγελματικής επιτυχίας. Για ένα αυξανόμενο μέρος των εργαζομένων, η εξέλιξη δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερη εξουσία ή υψηλότερη θέση στην ιεραρχία, αλλά τη δυνατότητα να διατηρούν μια εργασία που τους προσφέρει ικανοποίηση χωρίς να θυσιάζουν την προσωπική τους ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
- Τα 3 χαρακτηριστικά που κάνουν έναν υποψήφιο να ξεχωρίζει σε μια συνέντευξη για δουλειά
- AI και εργασία: Γιατί ο φόβος της απόλυσης μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε κλοπές στο γραφείο
- Μισθολογική διαφάνεια: Τι αλλάζει από 1η Νοεμβρίου σε μισθούς και προσλήψεις
