Μάικλ Ρούμπιν: Η Σαουδική Αραβία αντιμέτωπη με τον εφιάλτη των Χούθι και του Ιράν

Μάικλ Ρούμπιν: Η Σαουδική Αραβία αντιμέτωπη με τον εφιάλτη των Χούθι και του Ιράν
Photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο γεωπολιτικός αναλυτής Michael Rubin εξηγεί πώς οι επιθέσεις των Χούθι, οι τακτικές του Ριάντ και οι κινήσεις της Τεχεράνης απειλούν την εσωτερική σταθερότητα και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
  • Michael Rubin: Ο γεωπολιτικός αναλυτής προειδοποιεί για τους σοβαρούς κινδύνους που αντιμετωπίζει η Σαουδική Αραβία. 
  • Στρατηγικό αδιέξοδο: Η κατάληψη της Μόχα και οι επιθέσεις στο αεροδρόμιο του Ριάντ απομονώνουν τη χώρα αεροπορικώς και θαλασσίως. 
  • Η Αχίλλειος Πτέρνα: Η Ανατολική Επαρχία με τις πετρελαιοπηγές και το σιιτικό στοιχείο αποτελεί τον επόμενο πιθανό στόχο υποκίνησης εξεγέρσεων από το Ιράν. 
  • Ενεργειακές Επιπτώσεις: Κίνδυνος για δολιοφθορές, επιθέσεις σε υποδομές της Saudi Aramco και φυγή ξένων μηχανικών.

Μετά από χρόνια προσπαθειών κατευνασμού της πολιτοφυλακής των Χούθι στην Υεμένη με αντάλλαγμα την ηρεμία, η Σαουδική Αραβία βρίσκεται εκ νέου στο στόχαστρο. 

Όπως επισημαίνει ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής Michael Rubin, μόλις λίγους μήνες αφότου ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν πήρε την απόφαση να αποδυναμώσει το Μεταβατικό Συμβούλιο της Νότιας Υεμένης, την πιο αποτελεσματική δύναμη της συμμαχίας, οι Χούθι κατέλαβαν το κομβικό λιμάνι της Μόχα στις ακτές του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.

Ο έλεγχος των στενών του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ από τους Χούθι, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη παρουσία τους βορειότερα στο Πορτ Σουδάν, αποκόπτει τη δυνατότητα του Ριάντ να εξάγει με ασφάλεια πετρέλαιο μέσω του αγωγού East-West Petroline στο Γιανμπού.

Αρχικά, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φάνηκε να υποχωρεί στους εκβιασμούς των Χούθι για να επιτρέψει τη ροή του πετρελαίου, όμως η αδυναμία δεν φέρνει ποτέ την ειρήνη.

Η κλιμάκωση υπήρξε ραγδαία. Στις 8 Οκτωβρίου 2026, οι Χούθι επιτέθηκαν στο Διεθνές Αεροδρόμιο King Khalid στο Ριάντ, πυρπολώντας ένα αεροσκάφος Airbus A330 της Saudia Airlines. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 10 Οκτωβρίου 2026, νέα πυραυλική επίθεση έπληξε τους τερματικούς σταθμούς επιβατών 3 και 4, προκαλώντας τον θάνατο 12 ανθρώπων, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένας Αμερικανός πολίτης.

Σύμφωνα με τον Michael Rubin, η στρατηγική των Χούθι —με την πιθανή υποστήριξη του Ιράν— στοχεύει στην αεροπορική και θαλάσσια απομόνωση της Σαουδικής Αραβίας. 

Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά, καθώς πλήθος διεθνών αεροπορικών εταιρειών, όπως η Lufthansa, η Air France, η Emirates, η KLM και η British Airways, έχουν αναστείλει τις πτήσεις τους προς τη σαουδαραβική πρωτεύουσα. Παρά τη συμφωνία κοινής άμυνας της Μέκκας, μόνο δυνάμεις από το Πακιστάν έχουν αναπτυχθεί στη χώρα, χωρίς ενδείξεις άμεσης εμπλοκής τους σε επιχειρήσεις κατά των ανταρτών.

Αν και δυνάμεις της Υεμένης κατάφεραν να ανακαταλάβουν τη Μόχα με τη στήριξη του Μεταβατικού Συμβουλίου της Νότιας Υεμένης, η στρατηγική του Ριάντ παραμένει ασύνδετη. 

Οι διακηρύξεις των σαουδαραβικών αρχών για χερσαία εισβολή με 100.000 στρατιώτες για την κατάληψη της Χοντέιντα συναντούν σοβαρά εμπόδια στην πράξη, καθιστώντας πιθανές νέες προελάσεις των Χούθι.

Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Ριάντ δεν εντοπίζεται στην Υεμένη, αλλά στο εσωτερικό του. Ο Michael Rubin υπογραμμίζει ότι η Ανατολική Επαρχία αποτελεί την πραγματική «αχίλλειο πτέρνα» του βασιλείου. Η περιοχή αυτή κατοικείται από σημαντικό σιιτικό πληθυσμό και συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας.

Εάν οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) εκμεταλλευτούν τη αδυναμία της ηγεσίας στο Ριάντ, αναμένεται έξαρση της αναταραχής στην Ανατολική Επαρχία. Με τη χρήση drones, πυραύλων και τακτικών δολιοφθοράς, το ιρανικό καθεστώς και οι πληρεξούσιοί του ενδέχεται να υποκινήσουν νέα εξέγερση.

Παράλληλα, οι ξένοι μηχανικοί από τους οποίους εξαρτάται η Saudi Aramco ενδέχεται να αποτελέσουν στόχους επιθέσεων και δολοφονιών, με σκοπό την απομάκρυνσή τους από τη χώρα.

Η εκτέλεση του σιίτη κληρικού Nimr al-Nimr πριν από μία δεκαετία παραμένει νωπή στη μνήμη των Σιιτών της περιοχής. Η προσωρινή ηρεμία των τελευταίων ετών δεν συνεπάγεται αποδοχή της εξουσίας του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, καθώς η δυσαρέσκεια δεκαετιών παραμένει ζωντανή.

Όπως καταλήγει ο Michael Rubin, οι διαταραχές στο Στενό του Χορμούζ και την Ερυθρά Θάλασσα αποτελούν σοβαρό πρόβλημα για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, αλλά μια υποκινούμενη από το Ιράν εξέγερση στην Ανατολική Σαουδική Αραβία θα συνιστούσε τον πραγματικό εφιάλτη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: