Νέος κύκλος διεθνούς επέκτασης για τις τράπεζες – Επιστρέφουν τα μεγάλα deals;
- Οι αγορές αντιμετωπίζουν ευνοϊκότερα τις τράπεζες με διεθνή παρουσία, ενισχύοντας τα κίνητρα για επέκταση.
- Η διασυνοριακή τραπεζική πίστη αυξήθηκε κατά 1,7 τρισ. δολάρια το πρώτο τρίμηνο του 2026, σύμφωνα με στοιχεία της BIS που επικαλείται το Reuters.
- Νέες δραστηριότητες και σχέδια συμμετοχών στο εξωτερικό αναζωπυρώνουν τη συζήτηση για μεγαλύτερες τραπεζικές συμφωνίες.
Για χρόνια, μια τράπεζα μπορούσε να διαθέτει παρουσία σε πολλές χώρες και να βλέπει αυτή τη διασπορά να λειτουργεί εις βάρος της χρηματιστηριακής της αξίας. Οι επενδυτές προτιμούσαν απλούστερους ομίλους, με ισχυρή θέση στην εγχώρια αγορά και λιγότερες διεθνείς περιπέτειες. Τώρα, αυτή η προτίμηση αρχίζει να εξασθενεί — και οι τραπεζικές διοικήσεις έχουν έναν ακόμη λόγο να αναζητούν ανάπτυξη εκτός συνόρων.
Όπως επισημαίνει το Reuters Breakingviews σε ανάλυσή του, η υποχώρηση της έκπτωσης στις αποτιμήσεις των διεθνών τραπεζών λειτουργεί ως ένα έμμεσο «πράσινο φως» για επέκταση. Από τη δημιουργία νέων δραστηριοτήτων μέχρι την απόκτηση συμμετοχών και τις πιθανές εξαγορές, η διεθνής ανάπτυξη επανέρχεται στην ατζέντα.
Η αλλαγή δεν ισοδυναμεί με επιστροφή στην εποχή των ανεξέλεγκτων τραπεζικών συμφωνιών. Δείχνει, όμως, ότι ένα από τα βασικά αντικίνητρα που διαμόρφωσε η κρίση του 2008 αρχίζει να υποχωρεί.
Μικραίνει η «ποινή» της διεθνούς παρουσίας
Η σύγκριση της UniCredit με την Intesa Sanpaolo αποτυπώνει τη μεταβολή.
Η UniCredit, με σημαντική παρουσία στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές, διαπραγματεύεται με έκπτωση περίπου 8% έναντι της περισσότερο προσανατολισμένης στην Ιταλία Intesa, βάσει των εκτιμώμενων δεικτών τιμής προς ενσώματη λογιστική αξία. Πριν από το 2025, η απόσταση έφθανε το 20% ή και περισσότερο.
Παρόμοιο μήνυμα προκύπτει από το εκτιμώμενο κόστος ιδίων κεφαλαίων: την απόδοση, δηλαδή, που απαιτούν οι επενδυτές για να αναλάβουν τον κίνδυνο μιας τραπεζικής μετοχής.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Reuters, ο μέσος όρος βρίσκεται πλέον κοντά στο 10% τόσο για μια ομάδα διεθνών τραπεζών —μεταξύ άλλων HSBC, Santander, UniCredit, Barclays, BBVA και Deutsche Bank— όσο και για περισσότερο εγχώρια προσανατολισμένους ομίλους, όπως οι Lloyds, NatWest, CaixaBank, Commerzbank και Intesa.
Η σύγκλιση δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι τράπεζες έχουν τον ίδιο κίνδυνο. Υποδηλώνει, ωστόσο, ότι η γεωγραφική διασπορά δεν συνοδεύεται πλέον από την ίδια επιφύλαξη των επενδυτών.
Από την JPMorgan στο συμβολικό βήμα της NatWest
Οι κινήσεις στο εξωτερικό έχουν ήδη αρχίσει να πληθαίνουν.
Η JPMorgan προωθεί την επέκτασή της στη λιανική τραπεζική της Βρετανίας και της Γερμανίας. Η BNP Paribas, σύμφωνα με το Reuters, εξετάζει την απόκτηση συμμετοχής στην Techcombank του Βιετνάμ, χωρίς αυτό να αποτελεί ολοκληρωμένη συμφωνία.
Ιδιαίτερο συμβολισμό έχει η κίνηση της NatWest, του ομίλου που ήταν παλαιότερα γνωστός ως Royal Bank of Scotland. Η τράπεζα εξασφάλισε την έγκριση της αμερικανικής Federal Reserve για τη δημιουργία γραφείου αντιπροσωπείας στις ΗΠΑ, ενισχύοντας τη δυνατότητά της να καλλιεργεί σχέσεις με υφιστάμενους και δυνητικούς πελάτες.
Πρόκειται για περιορισμένο βήμα: το γραφείο δεν αποτελεί τραπεζικό υποκατάστημα που δέχεται καταθέσεις ή χορηγεί απευθείας δάνεια.
Για έναν όμιλο που μετά τη διάσωσή του το 2008 συνέδεσε τη στρατηγική του με την υποχώρηση από το εξωτερικό, ακόμη και αυτή η κίνηση σηματοδοτεί αλλαγή κατεύθυνσης.
Η διασυνοριακή χρηματοδότηση ανεβάζει ταχύτητα
Η εικόνα δεν περιορίζεται στις εταιρικές ανακοινώσεις ή στα σενάρια συμφωνιών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών που παραθέτει το Reuters, η διασυνοριακή τραπεζική πίστη αυξήθηκε κατά 1,7 τρισ. δολάρια το πρώτο τρίμηνο του 2026. Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης διαμορφώθηκε στο 11,4%, έναντι 11,5% το προηγούμενο τρίμηνο.
Πρόκειται για τους δύο υψηλότερους ρυθμούς από το πρώτο τρίμηνο του 2008. Στα χρόνια που ακολούθησαν τη χρηματοπιστωτική κρίση, η αντίστοιχη μεταβολή ήταν συχνά αρνητική ή περιορισμένη.
Τα μεγέθη αφορούν τη διασυνοριακή πίστη, όχι την αξία τραπεζικών εξαγορών. Δείχνουν, επομένως, ότι η διεθνής χρηματοδότηση επιταχύνεται ανεξάρτητα από το εάν θα ακολουθήσει ένα νέο κύμα συγχωνεύσεων.
Θα ακολουθήσουν οι μεγάλες εξαγορές;
Η σημερινή συζήτηση απέχει αισθητά από το κλίμα της προηγούμενης περιόδου. Όταν η Τζέιν Φρέιζερ ανέλαβε τη Citigroup το 2021, περιόρισε δραστικά το διεθνές της αποτύπωμα. Η HSBC ακολούθησε ανάλογη πορεία, ενώ αντιμετώπισε και πιέσεις για διάσπαση.
Για χρόνια, οι ζημιές, οι διασώσεις και οι αποτυχημένες εξαγορές είχαν καταστήσει την επιστροφή στην εγχώρια αγορά κυρίαρχη στρατηγική.
Τώρα, σύμβουλοι και επενδυτικές τράπεζες συζητούν εάν κεφαλαιακά ισχυροί όμιλοι, όπως η CaixaBank, η Lloyds και η Intesa Sanpaolo, θα μπορούσαν να αποκτήσουν έναν μεγάλο ανταγωνιστή σε άλλη χώρα. Πρόκειται για σενάρια, όχι για ανακοινωμένα σχέδια εξαγορών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
- «Η αβεβαιότητα απέκτησε τιμή»: Πόσα δισεκατομμύρια έχει κοστίσει ο πόλεμος στην ελληνική οικονομία
- Πώς θα φορολογούνται τα κέρδη από κρυπτονομίσματα – Το σχέδιο του ΥΠΕΘΟ
- AI στη δουλειά: Πόσες ώρες κερδίζουν κάθε εβδομάδα οι εργαζόμενοι και τι δείχνει η ΕΚΤ;
- ΔΕΘ: Ποιοι μπαίνουν στο πακέτο των 1,8 δισ. ευρώ – Οι αλλαγές σε φόρους, τεκμήρια και εισφορές
