Οι αγορές πετρελαίου περιμένουν την «οικονομική D-Day» κατά του Ιράν – Μπεσέντ στους FT: Την αυγή ξεκινά

Πτωτικά κινήθηκαν οι τιμές του πετρελαίου στις πρώτες συναλλαγές της Δευτέρας στην Ασία, καθώς οι επενδυτές κατοχύρωσαν μέρος των πρόσφατων κερδών και περίμεναν τις ανακοινώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης για τις νέες κυρώσεις κατά του Ιράν.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Brent υποχώρησαν κατά 94 σεντς ή 1%, στα 93,45 δολάρια το βαρέλι. Το αμερικανικό αργό WTI έχασε 92 σεντς ή 1,06%, με την τιμή του να διαμορφώνεται στα 86,14 δολάρια.

Η πτώση ακολούθησε δύο διαδοχικές εβδομάδες ανόδου. Μόνο την προηγούμενη εβδομάδα, Brent και WTI κατέγραψαν κέρδη άνω του 5%, καθώς το αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν ενίσχυσε τις ανησυχίες για τις εξαγωγές πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή.

Στο επίκεντρο οι ανακοινώσεις Μπέσεντ

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ αναμένεται να παρουσιάσει τα νέα μέτρα σε συνέντευξη Τύπου στις 14:00 ώρα Ανατολικής Ακτής, δηλαδή στις 21:00 ώρα Ελλάδας.

Ο Μπέσεντ έχει προαναγγείλει τις «σκληρότερες κυρώσεις στην ιστορία» κατά του Ιράν, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Ουάσιγκτον να περιορίσει περαιτέρω τα έσοδα της Τεχεράνης και τις εξαγωγές αργού.

Η αγορά αναμένει να διαπιστώσει εάν τα μέτρα θα στοχεύσουν και εταιρείες, τράπεζες ή χώρες που εξακολουθούν να διευκολύνουν το εμπόριο ιρανικού πετρελαίου. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η στάση απέναντι στην Κίνα, η οποία παραμένει ο σημαντικότερος αγοραστής ιρανικού αργού.

Παρά τη σημερινή διόρθωση, οι επενδυτές παραμένουν σε επιφυλακή, καθώς ενδεχόμενη αυστηρότερη εφαρμογή των κυρώσεων θα μπορούσε να περιορίσει περισσότερο την προσφορά. Παράλληλα, οι συνεχιζόμενες διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ διατηρούν υψηλό το γεωπολιτικό ασφάλιστρο στις τιμές.

Σύμφωνα με το Reuters, η υποχώρηση αποδίδεται κυρίως σε κινήσεις κατοχύρωσης κερδών πριν αποσαφηνιστεί το εύρος των νέων αμερικανικών μέτρων.

Μπεσέντ στους FT: Την αυγή ξεκινά η D-Day κατά του Ιράν

Το 1943, οι Συμμαχικές Δυνάμεις συγκάλεσαν τη Διάσκεψη της Τεχεράνης για να χαράξουν την πορεία μιας πρωτοφανούς επιχείρησης. Καθώς ο Ρούζβελτ και ο Τσόρτσιλ στάθμιζαν μια εκστρατεία που θα κορυφωνόταν με τις αποβάσεις στη Νορμανδία, έθεσαν στον εαυτό τους το ερώτημα τι θα μπορούσε να γίνει «για να ασκηθεί η μεγαλύτερη δυνατή πίεση στον εχθρό».

Η Ιστορία επαναφέρει αυτό το ερώτημα στην Τεχεράνη. Και η στιγμή έφτασε για να απαντηθεί με όλο το βάρος της αμερικανικής αποφασιστικότητας, γράφει ο υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπεσσέντ, σε άρθρο του στους Financial Times.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η συντριπτική ισχύς των ενόπλων δυνάμεών μας έχουν αποδυναμώσει σημαντικά τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και έχουν υπονομεύσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Τώρα εισερχόμαστε στην τελική φάση. Με την αυγή ξεκινά μια οικονομική D-Day — η μεγαλύτερη χρηματοοικονομική επίθεση που έχει εξαπολυθεί ποτέ εναντίον αντιπάλου.

Εδώ και 47 χρόνια, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αποτελεί κακοήθη δύναμη στον κόσμο. Στο εσωτερικό του Ιράν, ένα διεφθαρμένο καθεστώς έχει οδηγήσει στην καταστροφή μια οικονομία που θα μπορούσε να είναι μία από τις ισχυρότερες στον κόσμο και έχει υποβάλει τον επιχειρηματικό και δημιουργικό λαό της σε καταστολή.

Πέρα από τα σύνορά του, το ιρανικό καθεστώς διατηρεί ένα δίκτυο πληρεξουσίων που διαιωνίζει την τρομοκρατία του. Οι ΗΠΑ έχουν πληρώσει ιδιαίτερα βαρύ τίμημα, αλλά κάθε άλλο παρά μόνες είμαστε αντιμέτωπες με αυτή τη μάστιγα. Ωστόσο, πολύ συχνά βρισκόμαστε μόνες ως προς την αποφασιστικότητά μας να την αποτρέψουμε.

Ο πρόεδρος Τραμπ έχει κατακρημνίσει την ιρανική οικονομία σε σημείο όπου το ριάλ δεν υπήρξε ποτέ ασθενέστερο και ο πληθωρισμός σπάνια υπήρξε υψηλότερος. Το τελευταίο καταφύγιο του καθεστώτος βρίσκεται πλέον στην αυταπάτη φοβισμένων κρατών που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κατευναστική στάση απέναντι στην επιθετικότητα μπορεί να εξασφαλίσει διαρκή ειρήνη.

Οι υποστηρικτές του Ιράν αγοράζουν και μεταφέρουν το πετρέλαιό του. Διευκολύνουν τη ροή των χρηματοοικονομικών του πόρων μέσω ανταλλακτηρίων συναλλάγματος και ζωνών ελεύθερου εμπορίου. Υποδέχονται τις πτήσεις του Ιράν και διατηρούν μητρώα για λογαριασμό του. Κλείνουν τα μάτια στις μεταφορές καυσίμων διά θαλάσσης και στην παράνομη χρήση των τραπεζών τους, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα την έκταση της συνενοχής τους.

Εν ολίγοις, αυτές οι χώρες υπολογίζουν ότι ο κατευνασμός του καθεστώτος αποτελεί την ασφαλέστερη πορεία. Θα ήταν όμως φρόνιμο να εξετάσουν τις συνέπειες της διατήρησής του.

Τον 17ο αιώνα, ο Γάλλος φιλόσοφος Μπλεζ Πασκάλ έδωσε διαχρονική έκφραση στο δίλημμα που κρύβεται πίσω από αυτόν τον πειρασμό. Κατανοούσε ότι η αβεβαιότητα δεν απαλλάσσει ανθρώπους ή έθνη από τη θεϊκή κρίση. Στην πραγματικότητα, απαιτεί αυστηρότερη αξιολόγηση του κινδύνου και επιβάλλει υψηλότερο τίμημα για το σφάλμα.

Το ομώνυμο στοίχημα του Πασκάλ εφαρμόζεται πλέον στις γραμμές ζωής του Ιράν. Στα κράτη που, επιδιώκοντας μια ανάπαυλα από την Τεχεράνη, συνεχίζουν να τροφοδοτούν το ίδιο το καθεστώς από το οποίο αναζητούν προστασία — και πλέον υπερβαίνουν τα όρια της αμερικανικής ανοχής.

Ο πρόεδρος Τραμπ κάνει αυτό που αρνήθηκαν να κάνουν οι προκάτοχοί του, τερματίζοντας μια απειλή που είχαν παραιτηθεί από την προσπάθεια να εξαλείψουν και είχαν αποδεχθεί ότι θα διαχειρίζονται επ’ αόριστον.

Προσθέστε το Euro2day.gr στο Google Discover!
Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του Euro2day.gr

FOLLOW US
Ακολουθήστε τη σελίδα του Euro2day.gr στο Linkedin
Για δεκαετίες, η πολιτική τάξη αποδεχόταν έναν ατέρμονο κύκλο προκλήσεων αντί να προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Δεν θα πρέπει να καταδικαστεί άλλη μία γενιά στην απειλή φανατικών που αφιερώνονται στο «θάνατος στην Αμερική» και στην εκπλήρωση των πυρηνικών φιλοδοξιών του καθεστώτος. Και η πλήρης οικονομική απομόνωση μπορεί να εξαλείψει την ανάγκη άσκησης αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, διευρύνοντας παράλληλα τη σφαίρα ελευθερίας των συμμάχων μας.

Όσοι διακόψουν τις εναπομείνασες οικονομικές και εμπορικές διασυνδέσεις του Ιράν θα αναζωογονήσουν τις δικές τους. Θα διευρύνουν την πρόσβασή τους στο παγκόσμιο κεφάλαιο, θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη στις αγορές τους και θα αποκτήσουν τη θέση που επιδιώκουν στην παγκόσμια οικονομία.

Η εναλλακτική για όσους δένονται με την Τεχεράνη είναι η ακύρωση κάθε πορείας προς τη διαρκή ευημερία. Η παράνομη χρηματοδότηση θα ανθίσει, όπως συμβαίνει τόσο συχνά, εκεί όπου έχει καταρρεύσει η εμπιστοσύνη. Και κάθε χώρα που λειτουργεί ως οικονομική αρτηρία ενός καθεστώτος που παρακμάζει θα πρέπει να αναμένει ότι θα μοιραστεί την απομόνωσή του. Το να καταστεί μια χώρα καταφύγιο της τρομοκρατίας σημαίνει ότι, στα μάτια των Ηνωμένων Πολιτειών, θα καταστεί διεθνής παρίας.

Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει επιβιώσει παρουσιάζοντας τον εκβιασμό ως εγγυήσεις ασφαλείας. Έχει αντλήσει δύναμη από έναν υπολογισμό που θεωρεί δεδομένα τα ιρανικά αντίποινα και διαπραγματεύσιμη την αμερικανική επιβολή. Επί προεδρίας Τραμπ, αυτή η εποχή τελείωσε. Και όσοι φοβούνται τον κίνδυνο της αψήφησης της Τεχεράνης δεν θα πρέπει να υποτιμούν το κόστος του να δοκιμάσουν την Ουάσινγκτον.

Ο πρόεδρος έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την αξιοποίηση κάθε υπηρεσίας, κάθε εξουσίας και κάθε ενέργειας που πολλοί θεωρούσαν ότι δεν θα επιστρατεύαμε ποτέ. Κάθε εναπομείνασα σχέση με την Τεχεράνη θα επιταχύνει τον οικονομικό εξοστρακισμό χωρών και οντοτήτων, είτε αυτή η σχέση έχει δημιουργηθεί σκόπιμα είτε αγνοείται ηθελημένα. Και εάν, καθώς η λαβή του καθεστώτος στην εξουσία καταρρέει παράλληλα με την οικονομία του, το Ιράν καταφύγει σε στρατιωτική δράση εναντίον αμερικανικών δυνάμεων ή των γειτόνων του στον Κόλπο, ας μην υπάρχει καμία αμφιβολία: ο πρόεδρος Τραμπ θα απαντήσει ταχύτατα και αποφασιστικά.

Ο κόσμος θα πρέπει να κατανοήσει ότι στόχος μας είναι να διακόψουμε κάθε οικονομική γραμμή ζωής που συντηρεί το τυραννικό καθεστώς, έως ότου η Τεχεράνη μείνει μόνη. Ο Πασκάλ θεωρούσε τη σωτηρία επιλογή. Καθώς ένα μεγάλο κύμα αμερικανικής αποφασιστικότητας φτάνει στις ακτές, είναι οι υποστηρικτές του Ιράν διατεθειμένοι να στοιχηματίσουν το μέλλον τους εναντίον του;

Το Ιράν προειδοποιεί τις ΗΠΑ ότι ο «οικονομικός πόλεμος» που ανήγγειλαν θα γυρίσει μπούμερανγκ

Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ προειδοποίησε χθες Κυριακή τις ΗΠΑ ότι ο «οικονομικός πόλεμος άνευ προηγουμένου» στον οποίο ετοιμάζονται να προχωρήσουν εναντίον του Ιράν, επιβάλλοντας ακόμη πιο σκληρές οικονομικές κυρώσεις στην Ισλαμική Δημοκρατία, θα πλήξει τελικά τις ίδιες.

Μοιράστηκε μέσω X σκίτσο αυτού που χαρακτήρισε το «ιρανικό μπούμερανγκ».

Ιρανικά κρατικά ΜΜΕ φάνηκαν να αντιμετωπίζουν ψύχραιμα τις αμερικανικές απειλές. Οι ΗΠΑ προσπαθούν εδώ και χρόνια να προκαλέσουν ασφυξία στην ιρανική οικονομία κόβοντας όλους τους οικονομικούς δεσμούς του κόσμου με την Τεχεράνη, παρατήρησε το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, αλλά η χώρα «έμαθε να παρακάμπτει» τους αμερικανικούς περιορισμούς, είναι «πολύ ικανή» σε αυτό.

Ο ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί σημείωσε χθες ότι ο οικονομικός πόλεμος διεξάγεται εδώ και χρόνια από τις ΗΠΑ εναντίον της χώρας του κι αποτελεί μέρος των τακτικών εκφοβισμού τους, αλλά η Ισλαμική Δημοκρατία έχει μάθει πώς να τον αντιμετωπίζει.

Παρά το εξελιγμένο σύστημα αποφυγής κυρώσεων όμως, η οικονομική ανάπτυξη του Ιράν βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση τα τελευταία χρόνια. Τους τελευταίους μήνες, οι πολίτες είναι αντιμέτωποι με τρομακτικά μεγάλη αύξηση του πληθωρισμού.

Ο νέος επικεφαλής του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας του Ιράν, ο Μοχσέν Ρεζαεΐ, προειδοποίησε μέσω της κρατικής τηλεόρασης χθες τις πετρελαιοεξαγωγικές χώρες της περιοχής να μην συμμετάσχουν στον αμερικανικό οικονομικό πόλεμο, διότι όποια το πράξει θα θεωρηθεί εχθρός και δεν θα επιτραπεί ούτε μια σταγόνα πετρελαίου της να περάσει από τον Κόλπο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Πόσο πλούσιοι είναι τελικά οι Έλληνες σε έναν κόσμο που γίνεται πλουσιότερος
• Φορολογικό ημερολόγιο: Τι πρέπει να πληρωθεί έως το τέλος Αυγούστου
• «Καίνε» τα καύσιμα – Τι θα κρίνει τις αποφάσεις για την επιδότηση του Σεπτεμβρίου
• CNN: Το σχέδιο ΗΠΑ και συμμάχων με τα «σκοτεινά» δεξαμενόπλοια στα Στενά του Ορμούζ