Ποιο είναι το κρυφό κόστος της ανάπτυξης της οικονομίας
Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας είναι ενθαρρυντική. Η ανάπτυξη παραμένει ισχυρότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, οι επενδύσεις ενισχύονται και η αγορά έχει αφήσει πίσω της την εποχή της κρίσης. Στο επίπεδο της καθημερινής επιχειρηματικής λειτουργίας, όμως, η πραγματικότητα είναι λιγότερο αστραφτερή. Πολλές επιχειρήσεις συνεχίζουν να λειτουργούν επειδή χρηματοδοτούν η μία την άλλη.
Τα στοιχεία του νέου Βαρόμετρου Πρακτικών Πληρωμών της Atradius αποτυπώνουν αυτή την αντίφαση. Σχεδόν τα δύο τρίτα των B2B πωλήσεων στην Ελλάδα πραγματοποιούνται επί πιστώσει, επίπεδο υψηλότερο από τον μέσο όρο της Δυτικής Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος της εμπορικής δραστηριότητας δεν βασίζεται σε άμεση πληρωμή αλλά σε πίστωση που παρέχει ο ίδιος ο προμηθευτής στον πελάτη του.
Οι όροι πληρωμής δεν είναι σύντομοι. Ενώ το τυπικό πιστωτικό παράθυρο κινείται στις 30 ημέρες, στην ελληνική αγορά είναι πιο συχνές οι περίοδοι δύο μηνών ή και περισσότερο. Και ακόμη και αυτά τα deadlines συχνά δεν τηρούνται. Περίπου το ένα τρίτο των τιμολογίων μεταξύ επιχειρήσεων καθίσταται ληξιπρόθεσμο, όταν στη Δυτική Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου ένα στα τέσσερα.
Μάλιστα το 36% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι το 1%-30% των τιμολογίων του καθυστερεί. Ένα ακόμη 23% αναφέρει ότι το 31%-60% των τιμολογίων πληρώνεται εκπρόθεσμα. Και σχεδόν μία στις πέντε επιχειρήσεις, ποσοστό 19%, λέει ότι έως και το σύνολο των B2B απαιτήσεών της καταλήγει σε καθυστέρηση.
Για το 66% των ερωτηθέντων, η βασική αιτία είναι η έλλειψη ρευστότητας των πελατών. Άλλο 26% αποδίδει τις καθυστερήσεις σε τραπεζικές συναλλαγές, ενώ 12% σε εσωτερικές εγκρίσεις και άλλα 12% σε δυσλειτουργίες ηλεκτρονικών πλατφορμών τιμολόγησης και πληρωμών.
Το αποτέλεσμα είναι πραγματική οικονομική πίεση. Το 51% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι βλέπει το περιθώριο ρευστότητάς του να συρρικνώνεται. Το 25% περιορίζει επενδύσεις. Το 20% δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις καθημερινές ταμειακές ροές. Και το 16% καθυστερεί με τη σειρά του να πληρώσει τους δικούς του προμηθευτές ένδειξη ότι το πρόβλημα μεταφέρεται κατά μήκος της αλυσίδας.
Οι επισφάλειες παραμένουν σχετικά ελεγχόμενες, αλλά όχι αμελητέες. Το 70% αναφέρει απώλειες κάτω από 1% των τιμολογίων, όμως το 16% βλέπει επισφάλειες 1%-2%, το 9% μεταξύ 2%-5% και το 5% πάνω από 5%. Αυτό σημαίνει ότι για μια όχι αμελητέα μερίδα επιχειρήσεων, το πρόβλημα είναι ότι μέρος των απαιτήσεων δεν θα εισπραχθεί ποτέ.
Την ίδια στιγμή στο 45% των επιχειρήσεων περιμένει περαιτέρω αύξηση του κινδύνου αφερεγγυότητας μέσα στους επόμενους 12 μήνες, ενώ άλλο 42% πιστεύει ότι ο κίνδυνος θα παραμείνει ήδη σε υψηλά επίπεδα. Οι τρεις μεγαλύτερες απειλές που εντοπίζουν είναι η οικονομική επιβράδυνση, οι αυξανόμενες πιέσεις στο λειτουργικό κόστος και το υψηλό κόστος δανεισμού.
