Πώς να κάνεις την πόλη σου πιο όμορφη

Ας δούμε πόσο απλά γίνεται το Παρίσι ακόμη καλύτερο και ας παραδειγματιστούμε.

Το πρότζεκτ του Γάλλου καλλιτέχνη Etienne Lavie με τίτλο «OMG, Who stole my ads?» είναι μια σειρά από ιδιαίτερες φωτογραφίες που αντικαθιστούν τις ρεκλάμες και τις διαφημίσεις των δρόμων με έργα τέχνης. Όπου αφίσα διαφήμισης εκεί το έργο κάποιου μεγάλου κλασικού ζωγράφου.

Πράγματι, μπορεί αυτή η ιδέα να μην εξυπηρετεί με κάποιο τρόπο την αγορά ωστόσο είναι ό, τι καλύτερο μπορεί να κάνει κάποιος για να φτιάξει ένα πολύ ομορφότερο αστικό τοπίο. Το πρότζεκτ του καλλιτέχνη θυμίζει κατά πολύ ένα άλλο πρόγραμμα, το «Art Everywhere» που έγινε στην Αγγλία πέρσι το καλοκαίρι από τον Richard Reed, συνιδρυτή της εταιρίας Innocent Drinks.

Διαβάστε ακόμη: Το άγνωστο βιβλίο του θρυλικού «Σαρλό»

Το πρότζεκτ του Reed έτυχε μεγάλης υποστήριξης και αποδοχής έτσι ώστε να αντικατασταθούν 22.000 σημεία διαφήμισης στην πόλη από 57 πολύ δημοφιλή έργα. Στα σημεία συμπεριλαμβάνονταν στάσεις λεωφορείων, σταθμοί μετρό καθώς και προσόψεις επαγγελματικών κτιρίων. Αντίθετα, η κίνηση του Lavie λειτουργεί σε πολύ μικρότερη κλίμακα εφόσον δεν έχει την ανάλογη υποστήριξη. Ως εκ τούτου καταλαβαίνουμε την προσέγγισή του περισσότερο σαν εικαστική δήλωση παρά σαν εταιρικό πρότζεκτ που φέρνει σε επαφή διαφημίσεις και ζωγραφικούς πίνακες.

Διαβάστε ακόμη: Εκρηκτική άνοδος στο «χρηματιστήριο» τέχνης

Το απίθανο στις φωτογραφικές συνθέσεις του Lavie είναι οι ρευστές γραμμές και οι ρομαντικοί τόνοι που δανείζουν μόνο και μόνο με την παρουσία τους οι ζωγραφικοί πίνακες, σε ένα αστικό τοπίο στεγνό μέσα στην απόλυτη γεωμετρία του.

Οι συνειρμοί που ξυπνούν οι ζωγραφικοί πίνακες εν μέσω σταθμών, τρένων, λεωφορείων και ανθρώπων σε κίνηση είναι πολλοί και πολύ διαφορετικοί. Κάποιες φορές υπερτονίζουν την ταχύτητα της πόλης καθώς στέκονται ακίνητοι γεμάτοι βάθος και στοχασμό ώστε να θυμίζουν τις βαθύτερες έννοιες, το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης.

Ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο αν ο Lavie, πράγματι, αντικατέστησε τις διαφημίσεις με πίνακες ώστε να φωτογραφίσει ή αν η σειρά ήταν αποτέλεσμα ψηφιακής επεξεργασίας. Ακόμα όμως και αυτή η απορία προσφέρει μεγαλύτερη αναγνώριση στο έργο του καλλιτέχνη και με ένα περίεργο τρόπο το κάνει ακόμα πιο μεταφορικό και εσωτερικό.

Όπως και να έχει το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό και μας βρίσκει έτοιμους να το υιοθετήσουμε και στην πόλη μας. Τι καλύτερο απ’ το να μας παρατηρεί ακίνητη η όμορφη αιωνιότητα ενώ βρισκόμαστε σε μια αέναη κίνηση;

Περισσότερα για το πρότζεκτ θα βρείτε ΕΔΩ