Στίβεν Σπίλμπεργκ: «Η AI δεν πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο στη δημιουργία»
- 29/05/2026, 21:31
- SHARE
Τη σαφή αντίθεσή του στην αντικατάσταση των δημιουργών από την τεχνητή νοημοσύνη εξέφρασε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, υπογραμμίζοντας ότι η AI μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο υποστήριξης, αλλά δεν πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο σε καμία δημιουργική διαδικασία.
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης μίλησε στο podcast «IMO» της Μισέλ Ομπάμα και του Κρεγκ Ρόμπινσον, όπου τοποθετήθηκε για τον αυξανόμενο ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στον κινηματογράφο και τη βιομηχανία του θεάματος.
«Εκεί που διαφωνώ με την AI είναι όταν παίρνει τη θέση ενός δημιουργού ή όταν υπάρχει μια άδεια καρέκλα στο τραπέζι των σεναριογράφων», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο δημιουργός ταινιών όπως το E.T., το Jurassic Park και η Λίστα του Σίντλερ ξεκαθάρισε ότι δεν πιστεύει πως η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη ψυχή και τη δημιουργική διαίσθηση.
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει υποκατάστατο για την ψυχή. Δεν θεωρώ ότι μπορεί να εφευρεθεί ένας αλγόριθμος που να την αναπαράγει», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η ιδέα ενός υπολογιστή που «αισθάνεται» περισσότερο από τους ανθρώπους έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη δουλειά του ως παραγωγός και σκηνοθέτης.
Παρότι διατηρεί επιφυλάξεις για τον ρόλο της AI στη δημιουργία περιεχομένου, ο Σπίλμπεργκ αναγνωρίζει τη χρησιμότητά της σε πρακτικές διαδικασίες της παραγωγής. Όπως εξήγησε, η τεχνολογία θα μπορούσε να εξοικονομήσει χρόνο σε εργασίες όπως η αναζήτηση τοποθεσιών για γυρίσματα ή άλλες χρονοβόρες διαδικασίες προετοιμασίας.
Ωστόσο, θέτει σαφή όρια: «Μην μου λέτε πώς να γράψω τους διαλόγους ενός χαρακτήρα. Μην μου λέτε πού πρέπει να τοποθετηθεί η κάμερα. Μην μου λέτε πώς πρέπει να είναι το σκηνικό».
Για τον ίδιο, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελεί ένα ακόμη εργαλείο στην εργαλειοθήκη των δημιουργών, αλλά όχι τον τελικό κριτή καλλιτεχνικών αποφάσεων.
«Χρησιμοποιήστε την AI ως εργαλείο, αλλά όχι ως τον τελικό λόγο σε οτιδήποτε δημιουργικό. Εκεί τραβάω τη γραμμή», τόνισε.
Οι δηλώσεις του έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία το Χόλιγουντ και συνολικά η βιομηχανία του θεάματος αναζητούν τη χρυσή τομή ανάμεσα στις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης και στην προστασία της ανθρώπινης δημιουργικότητας, ένα ζήτημα που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της συζήτησης για το μέλλον του κινηματογράφου.