Τα Mega Trends, οι ανατρεπτικές τεχνολογίες και το ΝΑΤΟ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε προηγούμενο κείμενο στο Fortune είχαμε παρουσιάσει σημαντικές τάσεις και παραμέτρους που επηρεάζουν τις εκτιμήσεις και, τελικά, τη λήψη αποφάσεων από τους ιθύνοντες. Σήμερα θα ασχοληθούμε με το ίδιο θέμα από τη σκοπιά του ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία, ύστερα από την περίοδο απομονωτικής πολιτικής του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, επανέρχεται στην «κανονικότητα». Δηλαδή τη χάραξη μιας νέας στρατηγικής για το μέλλον, προσαρμοσμένης στις ανάγκες που διαμορφώνονται από την εποχή μας. 

Σε πρόσφατη μελέτη, η επιστημονική επιτροπή του ΝΑΤΟ (STO) επεξεργάστηκε προτεραιότητες που οφείλει να λάβει υπόψη η Συμμαχία, οι οποίες καθορίζονται από επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις σε βάθος 40 ετών.

Αναφερόμενος σε αυτές, ο γενικός γραμματέας Γενς Στόλτενμπεργκ επεσήμανε ότι η οικονομική και τεχνολογική ισχύς της Κίνας είναι θετική για τον ανταγωνισμό. Αλλά ορισμένες πτυχές της πολιτικής της, όπως στην κυβερνοασφάλεια, οι επενδύσεις της σε κρίσιμες υποδομές και η συμπεριφορά της στη θάλασσα της Νότιας Κίνας θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια τάξη και την ασφάλεια. Υπό αυτήν την έννοια, οι σύμμαχοι οφείλουν να κατανοήσουν τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις της νέας εποχής.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιστημονική Επιτροπή εστίασε σε βασικούς τομείς που πρέπει να μελετηθούν και να εφαρμοστούν σε βάθος χρόνου, όπως η  Τεχνητή Νοημοσύνη, τα δεδομένα, τα υπερηχητικά όπλα,  η Βιοτεχνολογία, οι κβαντικές τεχνολογίες κ.λπ.  

Η  κβαντική τεχνολογία θα χρειαστεί για την ασφάλεια των επικοινωνιών και τη στρατιωτική αξιοποίησή τους, με εξωτικά υλικά (space-ypersonic-materials), νέες μεθόδους παραγωγής και αξιοποίηση των δυνατοτήτων του τριγώνου Διάστημα-κυβερνοχώρος-κβαντική τεχνολογία. Οι τεχνολογίες αυτές ονομάζονται ανατρεπτικές (disruptive). Είναι βέβαιο, όμως, ότι το ΝΑΤΟ, πέρα από την υπεροπλία μέσω όλων αυτών των τεχνολογιών, ψάχνει τον νέο ρόλο του. 

Από την ψυχρότητα στη συνεργασία

Μια σημαντική εξέλιξη ήταν και οι συμφωνίες που έχει κλείσει με την Ε.Ε. σε ορισμένους τομείς από αυτούς που προαναφέραμε. Δεν ήταν εύκολη η προσέγγιση των δύο μερών. Υπήρχαν κράτη-μέλη τα οποία προέβαλαν αντιρρήσεις και αυτά ήταν τα πιο μικρά και απομακρυσμένα από τα σύνορα με τη Ρωσία. Ωστόσο, η συνεργασία προχώρησε. Και φτάσαμε στο σημείο, μια φορά τον χρόνο για διεξάγονται κοινές ασκήσεις, όχι κατ’ ανάγκην στο πεδίο της μάχης.

 

Το ΝΑΤΟ ενδιαφέρεται για την εικόνα του και την αποδοχή του από τα κράτη μέλη του

Τελειώνοντας, επισημαίνουμε ότι η Συμμαχία προέβη πρόσφατα σε έρευνα που αφορά στην αποδοχή της από δέκα κράτη μέλη της. Η συντριπτική πλειονότητα έχει θετική γνώμη. Με εξαίρεση την Ελλάδα, για ευνόητους λόγους – αν και σταδιακά αυξάνονται αργά οι θετικές γνώμες.

Επίλογος

Από τη συμπυκνωμένη πληροφόρηση που προηγήθηκε μπορούμε να καταλήξουμε σε μερικά συμπεράσματα. 

  1.  Τα χρήματα είναι πολλά και η κινητοποίηση του ιδιωτικού τομέα κρίσιμη. Μόνο εταιρείες με ισχυρά τμήματα έρευνας και τεχνολογίας θα μπορέσουν να ανταποκριθούν.
  2.  Μετά την πανδημία, που δεν έχει τελειώσει και ούτε το τέλος της είναι ορατό, οι αναγκαίοι πόροι για την εφαρμογή του προγράμματος ίσως να μην υπάρξουν. Πολλές χώρες του ΝΑΤΟ βρίσκονται ακόμη υπό την προστατευτική οικονομική ομπρέλα της Ε.Ε. με το πρόγραμμα Rescue.
  3.  Ακόμη και επιχειρήσεις σε μικρές χώρες όπως η Ελλάδα μπορούν να επωφεληθούν της «Ανατρεπτικής Τεχνολογίας». Διαθέτουν κάποιες τις απαραίτητες τεχνολογικές γνώσεις.
  4. Η διπλωματία οφείλει να είναι ενήμερη των εξελίξεων και των αστάθμητων παραγόντων που μπορούν να δυσκολέψουν το εγχείρημα. 
  5. Τέλος, οι κυβερνήσεις των χωρών που μοιράζονται τα κοινά ιδεώδη με το ΝΑΤΟ και τη φιλελεύθερη δημοκρατία, οφείλουν να κρατούν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τα αντίπαλα στρατόπεδα.

Αντώνης Τριφύλλης, μέλος του Ε.Σ. της διαΝΕΟσις, και της Ε.Ε. του ΕΛΙΑΜΕΠ.