Ο κανόνας των 3: Το απλό κόλπο του Στιβ Τζομπς
Καθώς η Apple φέρεται να προετοιμάζεται για την όγδοη αλλαγή CEO στην ιστορία της —με τον Tim Cook να εξετάζει την αποχώρησή του και τον επικεφαλής hardware John Ternus να εμφανίζεται ως πιθανός διάδοχος— αξίζει να επιστρέψουμε σε όσα έκαναν τον Steve Jobs έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό ηγέτη.
Ο Κανόνας των 3
Ο Jobs χρησιμοποιούσε ένα πλαίσιο σκέψης σε όλη του την καριέρα: τον Κανόνα του 3.
Είτε παρουσίαζε προϊόντα, είτε εκφωνούσε ομιλίες, είτε —όπως αποδεικνύεται— ακόμη και όταν αποφάσιζε ποιο πλυντήριο ρούχων να αγοράσει, οργάνωνε τη σκέψη του γύρω από τριάδες.
Όταν παρουσίασε τον Macintosh το 1984: «Υπήρξαν μόνο δύο ορόσημα προϊόντα στον κλάδο μας: το Apple II το 1977 και το IBM PC το 1981. Σήμερα… παρουσιάζουμε το τρίτο ορόσημο της βιομηχανίας: το Macintosh».
Όταν παρουσίασε το iPhone το 2007: «Σήμερα παρουσιάζουμε τρία επαναστατικά προϊόντα. Το πρώτο είναι ένα widescreen iPod με χειρισμό αφής. Το δεύτερο είναι ένα επαναστατικό κινητό τηλέφωνο. Και το τρίτο είναι μια συσκευή πρωτοποριακής διαδικτυακής επικοινωνίας… Δεν πρόκειται για τρεις διαφορετικές συσκευές. Είναι μία συσκευή και την ονομάζουμε iPhone».
Η περίφημη ομιλία αποφοίτησης στο Stanford University το 2005; «Σήμερα θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό είναι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Μόνο τρεις ιστορίες».
Λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου ενδεικτικό, έκανε το ίδιο και όταν παρουσίασε το αρχικό iPod το 2001: «Υπάρχουν τρεις μεγάλες καινοτομίες στο iPod. Ας δούμε καθεμία από αυτές».
Και όχι, δεν ήταν αστείο ούτε το πώς η οικογένειά του διάλεξε πλυντήριο. Δείτε τι είπε ο Jobs στον Walter Isaacson για τη βιογραφία Steve Jobs (2011):
— Μας ενδιέφερε περισσότερο να τελειώνει το πλύσιμο σε μία ώρα ή σε μιάμιση;
— Μας ενδιέφερε περισσότερο τα ρούχα να είναι πιο μαλακά και να κρατούν περισσότερο;
— Μας ενδιέφερε να χρησιμοποιούμε το ένα τέταρτο του νερού;
«Περάσαμε περίπου δύο εβδομάδες συζητώντας αυτά τα θέματα κάθε βράδυ στο τραπέζι του δείπνου».
Η ανατροπή του Τζομπς
Ο Κανόνας του 3 λειτουργεί —ας πούμε— για τρεις λόγους.
- Πρώτον, επειδή τα τρία στοιχεία αποτελούν σύντομα και αναγνωρίσιμα μοτίβα.
- Δεύτερον, επειδή το τρία είναι ο μέγιστος αριθμός διαφορετικών πραγμάτων που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να συγκρατήσουν μετά από μία μόνο έκθεση.
- Και τρίτον, επειδή οι τριάδες απαιτούν προσοχή: υποδηλώνουν πρόοδο.
Υπάρχει όμως μια jobsική ανατροπή. Αν αναλύσει κανείς προσεκτικά πολλές από τις ομιλίες του τύπου «εδώ είναι τα τρία πράγματα», θα διαπιστώσει ότι… δεν ήταν πάντα τρία.
Κάποιες φορές ήταν δύο. Άλλες πέντε. Άλλες τριάντα. (Το είδατε;)
Το «τρία» δεν ήταν μαθηματική ακρίβεια· ήταν ρητορικό εργαλείο. Ένα πλαίσιο που έκανε σύνθετες ιδέες κατανοητές. Το ζήτημα δεν ήταν ο αριθμός, αλλά ο τρόπος οργάνωσης και ο Jobs το καταλάβαινε αυτό σε βάθος.
