Ολική ρήξη: «Το χάος είναι ο Μητσοτάκης», λέει ο Αντώνης Σαμαράς
- 04/02/2026, 09:30
- SHARE
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Αντώνης Σαμαράς, θέτοντας ευθέως υπό αμφισβήτηση το κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας». Όπως τόνισε, το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» είναι παραπλανητικό, καθώς –κατά την εκτίμησή του– «το χάος είναι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης».
Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια κοινωνία σε κατάσταση κόπωσης και απογοήτευσης, με βασικό πρόβλημα την ανεξέλεγκτη ακρίβεια και το στεγαστικό, που πλήττουν κρίσιμους επαγγελματικούς κλάδους, όπως γιατρούς και εκπαιδευτικούς στην περιφέρεια. Στο ίδιο πλαίσιο, μίλησε για αποξένωση της κυβέρνησης από την κοινωνική πραγματικότητα.
«Χάθηκε η λαϊκή ψυχή της παράταξης»
Κατά τον κ. Σαμαρά, η Νέα Δημοκρατία έχει απολέσει τη λαϊκή της ταυτότητα, γεγονός που έχει οδηγήσει –όπως είπε– σε ψυχική ρήξη της βάσης με το σημερινό κόμμα. Επικαλέστηκε ενδεικτικά την ενεργειακή ακρίβεια, τα προβλήματα στον αγροτικό τομέα, τη συμφωνία Mercosur και τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, σημειώνοντας ότι «τα πολλά τα γεύτηκαν οι λίγοι».
Κριτική σε επιτελικό κράτος και θεσμούς
Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για επτά χρόνια υποσχέσεων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, κάνοντας λόγο για «ρεκόρ κυβερνητικού αυτοθαυμασμού» και για ένα επιτελικό κράτος που λειτουργεί περισσότερο επικοινωνιακά παρά αποτελεσματικά. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο κλείσιμο του εναέριου χώρου και στη διαχείριση φυσικών καταστροφών.
Εθνικά θέματα και εξωτερική πολιτική
Στα εθνικά, συμφώνησε με πρόσφατες επισημάνσεις του Κώστας Καραμανλής, εκφράζοντας ανησυχία για τους χειρισμούς έναντι της Τουρκίας. Επέκρινε τη συνάντηση του Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τονίζοντας ότι η Ελλάδα «σύρεται από τις εξελίξεις» αντί να διαμορφώνει στρατηγική.
«Νέα αρχή» με κοινωνική νομιμοποίηση
Αναφερόμενος στο πολιτικό του μέλλον, ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε για ανάγκη «νέας αρχής», ξεκαθαρίζοντας ότι μια τέτοια πορεία προϋποθέτει καθαρή κοινωνική απαίτηση και όχι προσωπικές φιλοδοξίες. Σε ερώτηση για τη Μαρία Καρυστιανού, τόνισε ότι αυτό που τους συνδέει είναι αποκλειστικά ο ανθρώπινος πόνος της απώλειας.