«Οι περισσότεροι ήταν χαζοί»: Η σκληρή άποψη του Στιβ Τζομπς για τους managers
-
Οι καλύτεροι managers, κατά τον Jobs, είναι κορυφαίοι individual contributors που δεν επιδιώκουν τη διοίκηση, αλλά αναλαμβάνουν ευθύνη.
-
Η επιτυχία της Apple βασίστηκε σε κοινό όραμα, εμπιστοσύνη και συνεργασία σε όλα τα επίπεδα.
-
Το σημαντικότερο καθήκον ενός ηγέτη είναι το recruiting εξαιρετικών ανθρώπων (“insanely great”), που διαμορφώνουν μια αυτορρυθμιζόμενη κουλτούρα.
Έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή ο Steve Jobs, ο εγκέφαλος πίσω από μερικές από τις σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες στην ιστορία.
Η επιρροή του ως συνιδρυτή και ηγέτη της Apple παραμένει βαθιά — και μία από τις πιο σταθερές του πεποιθήσεις ίσως εκπλήξει όσους φιλοδοξούν να πετύχουν αντίστοιχη επιτυχία.
Όταν ο Jobs και οι υπόλοιποι συνιδρυτές, όπως ο Steve Wozniak, συνειδητοποίησαν πόσο μεγάλη θα γινόταν η εταιρεία τους, αποφάσισαν να προσλάβουν «επαγγελματικό management» — ανθρώπους που ήξεραν να διοικούν. Όμως η στρατηγική γύρισε μπούμερανγκ.
«Δεν λειτούργησε καθόλου», είχε δηλώσει ο Jobs σε συνέντευξη στα μέσα της δεκαετίας του ’80. «Οι περισσότεροι ήταν χαζοί. Ήξεραν να διοικούν, αλλά δεν ήξεραν να κάνουν τίποτα.»
Η άποψή του αγγίζει μια κεντρική συζήτηση στο management: πρέπει οι managers να θέλουν πραγματικά να γίνουν managers; Ο Jobs υποστήριζε ότι οι καλύτεροι ηγέτες ήταν συχνά εκείνοι που δεν επιδίωκαν τη θέση, αλλά αναλάμβαναν ευθύνη επειδή κανείς άλλος δεν μπορούσε να κάνει καλύτερα τη δουλειά.
Ποιοι γίνονται οι καλύτεροι managers;
Το πρώτο management tip του Jobs ήταν ξεκάθαρο: προάγετε τους κορυφαίους ανθρώπους της πρώτης γραμμής, .
«Ξέρετε ποιοι είναι οι καλύτεροι managers; Είναι οι κορυφαίοι άνθρωποι της πρώτης γραμμής, που δεν θέλουν ποτέ να γίνουν managers, αλλά αποφασίζουν ότι πρέπει να το κάνουν επειδή κανείς άλλος δεν θα το κάνει τόσο καλά.»
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η Debi Coleman, μέλος της ομάδας Macintosh, την οποία ο Jobs προήγαγε στα 32 της. Παρά το ρίσκο, εκείνη απέδειξε ότι οι δεξιότητες και η οργανωτική αποτελεσματικότητα μπορούν να υπερβούν την έλλειψη τεχνικής εμπειρίας. Αργότερα έγινε CFO της Apple και θεωρήθηκε μία από τις πιο εξέχουσες γυναίκες στελέχη της Silicon Valley.
Συνεργασία και κοινό όραμα
Ο Jobs πίστευε βαθιά ότι η Apple έπρεπε να είναι μια συνεργατική εταιρεία με κοινό όραμα.
«Αυτό είναι η ηγεσία: να έχεις ένα όραμα, να μπορείς να το διατυπώσεις ώστε οι γύρω σου να το κατανοούν και να επιτυγχάνεις συναίνεση γύρω από αυτό.»
Το 2010, στο συνέδριο D8, περιέγραψε την Apple ως «τη μεγαλύτερη startup στον κόσμο». Η ομαδικότητα, έλεγε, βασίζεται στην εμπιστοσύνη: να εμπιστεύεσαι ότι οι άλλοι θα φέρουν εις πέρας το κομμάτι τους χωρίς συνεχή έλεγχο.
Recruiting: Το σημαντικότερο καθήκον
Ο Jobs ενδιαφερόταν πολύ για τις προσλήψεις. Αναζητούσε ανθρώπους που ήταν “εξαιρετικά καλοί” σε αυτό που έκαναν, όχι απαραίτητα «έμπειρους επαγγελματίες».
Ήθελε άτομα που κατανοούσαν τι μπορούσε να πετύχει η Apple με την τεχνολογία και ήθελαν να το μεταφέρουν «σε πολλούς ανθρώπους».
«Το πιο ωραίο πράγμα συμβαίνει όταν έχεις έναν πυρήνα 10 εξαιρετικών ανθρώπων», είχε πει. «Η ίδια η ομάδα αυτορυθμίζεται ως προς το ποιον θα δεχτεί. Θεωρώ ότι το πιο σημαντικό μου καθήκον ήταν το recruiting.»
