Μήνυμα προς τους Ευρωπαίους ηγέτες από Πούτιν: Όποιος επισκέπτεται το Κίεβο εκτίθεται συνειδητά σε θανάσιμο κίνδυνο
Η λέξη που επέλεξε η Σμολένσκαγια, ο σταλινικός ουρανοξύστης στην ομώνυμη πλατεία όπου στεγάζεται το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ήταν predosterezhenie, δηλαδή προειδοποίηση. Εκεί εργάζονται άνθρωποι που έχουν ανατραφεί με ψωμί και διπλωματία και, με ελάχιστες εξαιρέσεις, γνωρίζουν την απόχρωση κάθε λέξης.
Είναι η γλώσσα των εγκυκλίων, των επιστολών επίπληξης προς τους υπαλλήλους και των πινακίδων στα εργοτάξια. Το Σάββατο, για πρώτη φορά, χρησιμοποιήθηκε για ξένους αρχηγούς κυβερνήσεων. Η ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα το απόγευμα του Σαββάτου υπενθύμιζε ότι όποιος αποφασίζει να επισκεφθεί την ουκρανική πρωτεύουσα «εκτίθεται συνειδητά σε θανάσιμο κίνδυνο». Δεν ανέφερε το όνομα του Φρίντριχ Μερτς. Δεν χρειαζόταν. Για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, οι επισκέψεις των δυτικών ηγετών αποτελούσαν ένα είδος ελεύθερης ζώνης, την οποία σεβόντουσαν όλοι βάσει μιας σιωπηρής συμφωνίας.
Μόλις πριν από έναν μήνα, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε αναστείλει για τρεις ημέρες τις επιδρομές στην ουκρανική πρωτεύουσα προς τιμήν του Γουίτκοφ και του Κούσνερ. Όμως η ευγένεια πλέον ισχύει μόνο για τους Αμερικανούς. Στους Ευρωπαίους αποστέλλεται ένα διαφορετικό μήνυμα: η στήριξή σας προς το Κίεβο έχει τίμημα και μπορεί να κληθείτε να το πληρώσετε προσωπικά.
Μέσα στη γρανιτώδη ακινησία των ρωσικών θέσεων για τη σημερινή σύγκρουση, πρόκειται για μια μικρή αλλά αξιοσημείωτη αλλαγή, η οποία ασφαλώς δεν κινείται προς την κατεύθυνση που θα ήθελαν όσοι ονειρεύονται διαπραγματεύσεις και ειδικούς απεσταλμένους της ΕΕ. Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης εντόπισαν τη λεπτομέρεια. Η Moskovsky Komsomolets, η οποία εδώ και ημέρες περιγράφει με μεγάλο ενθουσιασμό τη «Μαύρη Δευτέρα του Ζελένσκι» και το κέντρο του Κιέβου που υπέστη σοβαρές ζημιές από τα drones Geran, κατέγραψε με κάποια δόση κακεντρέχειας το πλήγμα στη γέφυρα την ακριβή ώρα της άφιξης του καγκελαρίου, παρουσιάζοντάς το ως «ένα απλό ζήτημα στρατιωτικής επιμελητείας».
Στη Vzglyad, την ηλεκτρονική εφημερίδα που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών, το οποίο συνδέεται άμεσα με το Κρεμλίνο, και η οποία από το 2022 έχει μετατρέψει το λογότυπό της με τα γράμματα VZ σε σύμβολο της ρωσικής εισβολής, ο στρατιωτικός αναλυτής Γιούρι Κνούτοφ ήταν πιο ξεκάθαρος. Εξήγησε ότι η Ρωσία έχει σταματήσει να συγκρατείται όταν στην Ουκρανία βρίσκονται «σημαντικοί επισκέπτες», και το κάνει επίτηδες, ώστε οι ξένες αντιπροσωπείες να το αντιλαμβάνονται.
Ο πολιτικός επιστήμονας Μαράτ Μπασίροφ έγραψε ότι η Ευρώπη χρειάζεται ένα «εξιλαστήριο θύμα», διευκρινίζοντας μάλιστα ότι ο ίδιος θα προτιμούσε τον Ζελένσκι από το «γερμανικό υποκατάστατο».
Η Μαρία Ζαχάροβα, γνωστή εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, μίλησε για «δολοφόνους που επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος», ενώ ο Κιρίλ Ντμίτριεφ αποκάλεσε τον Μερτς «καγκελάριο της Ουκρανίας». Για να ολοκληρωθεί αυτή η ενδεικτική, όχι πλήρης, καταγραφή, ο γερουσιαστής Γκριγκόρι Καράσιν εξήγησε ότι δεν επρόκειτο για απειλή, «αλλά για συμβουλή να σκεφτεί την προσωπική του ασφάλεια».
Το γενικότερο πλαίσιο το έδωσε ο Ντμίτρι Πεσκόφ στην καθιερωμένη συνέντευξή του στον Πάβελ Ζαρούμπιν, τον τηλεοπτικό δημοσιογράφο που απολαμβάνει ιδιαίτερη δημοτικότητα στο Κρεμλίνο. Αν ο Πούτιν μόλις είχε δηλώσει ότι το 11% του Ντονέτσκ παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο, ο εκπρόσωπός του διευκρίνισε ότι για την περιοχή αυτή «θα συνεχίσουμε να πολεμάμε, ακόμη κι αν πρόκειται για μισή ποσοστιαία μονάδα ή ένα εκατοστό. Είναι Ρωσική Ομοσπονδία, δεν υπάρχει τίποτα προς συζήτηση».
Όμως η πιο αποκαλυπτική φράση ήταν άλλη. Ο Πεσκόφ υποστήριξε ότι η Μόσχα «βιδώνεται όλο και περισσότερο σε αυτή τη σπείρα», επειδή «ελλείψει της δυνατότητας να συζητήσουμε και να καταλήξουμε σε συμφωνία», ο πόλεμος παραμένει ο μοναδικός τρόπος για να επιτύχει τους στόχους της. Και αυτοί εξακολουθούν να είναι συνδεδεμένοι με την απαίτηση για την κατάληψη εκείνου του τμήματος του Ντονμπάς που δεν έχει ακόμη κατακτηθεί από τον ρωσικό στρατό.
Αυτή είναι η στρατηγική, στην πιο συμπυκνωμένη μορφή της. Στο πεδίο της μάχης, η αργή και δαπανηρή διάβρωση των εδαφών που το ρωσικό Σύνταγμα θεωρεί ήδη ρωσικά, η οποία επιταχύνεται από τη διάχυτη αίσθηση ότι το 2027 μπορεί να είναι η χρονιά του «τώρα ή ποτέ», καθώς τα δημόσια οικονομικά δύσκολα θα μπορούσαν να αντέξουν για πολύ περισσότερο.
Στον αέρα, η πίεση στις πόλεις, στις γέφυρες και στην ενεργειακή υποδομή, παραμονές του πέμπτου χειμώνα του πολέμου.
Και τώρα προστίθεται ένα τρίτο επίπεδο, ψυχολογικό: να καταστεί άβολη, ακόμη και επικίνδυνη, η συμβολική πράξη αλληλεγγύης προς την Ουκρανία.
Ο Μερτς έφερε ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια και 350 εκατομμύρια για το ηλεκτρικό δίκτυο. Το Κρεμλίνο στοιχηματίζει ότι στο εσωτερικό της Γερμανίας, όπου ο καγκελάριος αντιμετωπίζει δυσκολίες, αυτές οι φωτογραφίες με τους ηγέτες θα του κοστίσουν περισσότερο απ’ όσο αξίζουν στο Κίεβο.
Η σπείρα για την οποία μιλά ο Πεσκόφ έχει κάνει ακόμη έναν νέο κύκλο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Η βία γεννά βία. Και πρέπει πάση θυσία να την ξορκίσουμε.
- Οι φθινοπωρινές αποφάσεις και η στρατηγική της μίας Κυριακής
- Πολιτικό Σκηνικό: Νέα Δεδομένα, ίδιο ζητούμενο
