Υπερτουρισμός στην Ιαπωνία: Γιατί εξετάζει διαφορετικές τιμές για επισκέπτες και ντόπιους

Υπερτουρισμός στην Ιαπωνία: Γιατί εξετάζει διαφορετικές τιμές για επισκέπτες και ντόπιους
Photo: Shutterstock
Η Ιαπωνία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη ραγδαία αύξηση των ξένων επισκεπτών και στις πιέσεις του υπερτουρισμού.
  • Η Ιαπωνία εξετάζει πιο συστηματικά τη διπλή τιμολόγηση σε μνημεία, μεταφορές και τουριστικές υπηρεσίες για να περιορίσει τις πιέσεις του υπερτουρισμού και να χρηματοδοτήσει τη διαχείριση της αυξημένης επισκεψιμότητας.
  • Το Himeji Castle λειτουργεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του μοντέλου: οι μη κάτοικοι πληρώνουν περισσότερα, τα έσοδα αυξήθηκαν, αλλά η πρακτική προκαλεί συζήτηση για δικαιοσύνη και πιθανή αίσθηση διάκρισης.
  • Η τάση δεν αφορά μόνο την Ιαπωνία, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη διεθνή μετατόπιση προς πιο ελεγχόμενη τουριστική ανάπτυξη, με στόχο να προστατευτεί η καθημερινότητα των κατοίκων και η πολιτιστική κληρονομιά χωρίς να χαθεί η διεθνής ελκυστικότητα της χώρας.

Η εκρηκτική άνοδος των επισκεπτών έχει μετατρέψει τον τουρισμό σε μία από τις πιο σημαντικές οικονομικές δυνάμεις της Ιαπωνίας, αλλά ταυτόχρονα έχει εντείνει τα προβλήματα συμφόρησης, φθοράς και κοινωνικής δυσαρέσκειας. Σε πόλεις όπως το Τόκιο και το Κιότο, η υπερφόρτωση των δημόσιων χώρων, η επιβάρυνση στα μέσα μεταφοράς και οι συμπεριφορές που ενοχλούν τους κατοίκους έχουν φέρει στο προσκήνιο την ανάγκη για νέες πολιτικές διαχείρισης της τουριστικής πίεσης.

Μία από τις λύσεις που κερδίζει έδαφος είναι η διπλή τιμολόγηση: διαφορετικές τιμές για τους ντόπιους και διαφορετικές για τους επισκέπτες εκτός περιοχής ή εκτός χώρας. Το μοντέλο δεν είναι νέο στην Ασία, αλλά στην Ιαπωνία αποκτά πλέον μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς το τουριστικό ρεύμα μεγαλώνει και η συντήρηση ιστορικών χώρων γίνεται ακριβότερη.

Το Himeji ως πείραμα

Το Himeji Castle, ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της χώρας, έγινε πρόσφατα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης. Η τιμή εισόδου για μη κατοίκους του Himeji αυξήθηκε, ενώ οι κάτοικοι της πόλης συνεχίζουν να πληρώνουν σημαντικά λιγότερο. Παρότι οι επισκέψεις μειώθηκαν αρχικά, τα έσοδα αυξήθηκαν αισθητά, δείχνοντας ότι το μέτρο μπορεί να αποδώσει οικονομικά ακόμη κι αν προκαλεί συζητήσεις για το κατά πόσο είναι δίκαιο ή επικοινωνιακά ευαίσθητο.

Οι υποστηρικτές του μοντέλου θεωρούν ότι δεν πρόκειται για τιμωρία των ξένων επισκεπτών, αλλά για ένα πιο ισορροπημένο σύστημα που αναγνωρίζει το κόστος συντήρησης και την ανάγκη προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αντίθετα, επικριτές φοβούνται ότι τέτοιες πρακτικές μπορούν να δημιουργήσουν αίσθηση διάκρισης, ιδιαίτερα σε μια αγορά που βασίζεται όλο και περισσότερο στη διεθνή εικόνα της φιλοξενίας της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα έσοδα και η επόμενη μέρα

Η ιαπωνική κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να αξιοποιήσει μέρος των επιπλέον εσόδων για να αντιμετωπίσει τις παρενέργειες της επιτυχίας. Το σχέδιο περιλαμβάνει αύξηση του μπάτζετ της Japan Tourism Agency για μέτρα όπως κάμερες τεχνητής νοημοσύνης που εντοπίζουν συμφόρηση, συστήματα κρατήσεων με ανώτατα όρια επισκεπτών, park-and-ride λύσεις και έξυπνους κάδους απορριμμάτων.

Παράλληλα, η χώρα αυξάνει και άλλες χρεώσεις, όπως τον φόρο αναχώρησης για όλους τους ταξιδιώτες και τα τέλη βίζας, δείχνοντας ότι το κράτος αναζητά πιο ενεργά τρόπους να μετατρέψει τον τουρισμό σε εργαλείο διαχείρισης και όχι μόνο ανάπτυξης.

Από την Ιαπωνία στην Ευρώπη

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο την Ιαπωνία. Η πρακτική της διαφοροποιημένης τιμολόγησης εφαρμόζεται ήδη σε πολλές χώρες της Ασίας, ενώ κερδίζει έδαφος και στην Ευρώπη. Το παράδειγμα του Λούβρου, που αύξησε την τιμή εισόδου για επισκέπτες εκτός Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, δείχνει ότι το ζήτημα της πρόσβασης στους πολιτιστικούς και τουριστικούς πόρους με διαφορετικούς όρους για ντόπιους και ξένους δεν είναι πια περιφερειακό.

Στην Ιαπωνία, πάντως, η πρόκληση είναι διπλή: από τη μία να προστατεύσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων και την πολιτιστική της κληρονομιά, και από την άλλη να μη χάσει το momentum που την έχει μετατρέψει σε έναν από τους πιο δημοφιλείς παγκόσμιους προορισμούς. Το αν η διπλή τιμολόγηση θα γίνει κανόνας ή θα παραμείνει ένα στοχευμένο εργαλείο διαχείρισης, θα κριθεί από το κατά πόσο η χώρα μπορεί να πείσει ότι πρόκειται για μέτρο ισορροπίας και όχι αποκλεισμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

Πηγή: The Guardian