CNN: Γιατί η Ευρώπη προετοιμάζεται για μια ευρύτερη σύγκρουση με τη Ρωσία
- Ηγέτες από τη Γαλλία, την Πολωνία, τη Γερμανία και τη Βρετανία λαμβάνουν έκτακτα μέτρα για την προστασία κρίσιμων υποδομών, καλώντας ακόμη και τους πολίτες να προετοιμαστούν για το χειρότερο σενάριο.
- Οι «γκρίζες» επιχειρήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν στοχεύουν στην υπονόμευση της συνοχής του ΝΑΤΟ, με μια ενδεχόμενη εισβολή στον στρατηγικό διάδρομο του Σουβάλκι να αποτελεί το απόλυτο τεστ για το Άρθρο 5.
- Η πολυδιάσπαση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ σε πολλαπλά μέτωπα και η αβεβαιότητα γύρω από τις δεσμεύσεις του προέδρου Τραμπ ωθούν την Ευρώπη να αντλήσει μαθήματα επιβίωσης από την Ουκρανία, χτίζοντας την αυτονομία της.
Μια σειρά από συντονισμένες κινήσεις την τελευταία εβδομάδα αποκαλύπτει το μέγεθος της ανησυχίας στη Γηραιά Ήπειρο. Οι μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στον Διάδρομο του Σουβάλκι —το στενό πέρασμα που συνδέει τα κράτη της Βαλτικής με το υπόλοιπο ΝΑΤΟ— πυροδότησαν άμεσα αντανακλαστικά. Στη Γαλλία, ο Εμανουέλ Μακρόν συγκάλεσε την πολιτική ηγεσία για εμπιστευτική ενημέρωση, ανακοινώνοντας μέτρα προστασίας των υποδομών. Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προειδοποίησε για ρωσικές επιθέσεις με drones που θα «καμουφλαριστούν» ως ατυχήματα, ενώ η Βρετανία κάλεσε τους πολίτες της να αποθηκεύσουν τρόφιμα και νερό.
Παράλληλα, ο Καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς προετοιμάζει τα νοσοκομεία της χώρας για το ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης, κάνοντας λόγο για «αποφασιστικές στιγμές». Ακόμη και η παραδοσιακά ουδέτερη Ελβετία υιοθέτησε μια νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας που προβλέπει ικανότητα άμυνας απέναντι σε ένοπλη επίθεση. Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την πρόοδο για τη δημιουργία μόνιμης αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στην Πολωνία, έχοντας ήδη στείλει τον διευθυντή της CIA στη Μόσχα με τη ρητή προειδοποίηση να μην πληγούν νατοϊκά εδάφη.
Οι επιχειρήσεις «γκρίζας ζώνης»
Η συμβατική σύγκρουση δεν είναι η μόνη απειλή. Πρόσφατα, οι ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ απήγγειλαν κατηγορίες σε δίκτυο της ρωσικής κατασκοπείας που σχεδίαζε δολοφονίες και δολιοφθορές παγκοσμίως. Αυτή η τακτική αποτελεί ευρωπαϊκή καθημερινότητα: κυβερνοεπιθέσεις, εμπρησμοί και χτυπήματα με drones, όπως αυτό που κατήγγειλε η Γερμανία σε πολιτικό αεροδρόμιο.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εργαλειοποιεί την ασάφεια, διεξάγοντας επιχειρήσεις «γκρίζας ζώνης». Διαταράσσοντας τη λειτουργία αεροδρομίων ή καταστρέφοντας δίκτυα μέσω εγκληματικών οργανώσεων, δοκιμάζει τις αντοχές του ΝΑΤΟ αποφεύγοντας το κατώφλι του ανοιχτού πολέμου, εκμεταλλευόμενος τις εσωτερικές διαφωνίες της Συμμαχίας για τον τρόπο αντίδρασης.
Η «Αχίλλειος πτέρνα» του Σουβάλκι
Εάν η Ρωσία αποφασίσει να κλιμακώσει, ο Διάδρομος του Σουβάλκι (Suwałki Gap) προσφέρει την ιδανική ευκαιρία. Μια χερσαία λωρίδα περίπου 65 μιλίων μεταξύ Λιθουανίας και Πολωνίας, αποτελεί τον μοναδικό χερσαίο σύνδεσμο των Βαλτικών κρατών με το υπόλοιπο ΝΑΤΟ.
Σε μια υποθετική κρίση, μια περιορισμένη ρωσική εισβολή με τη βοήθεια της Λευκορωσίας δεν θα είχε ως πρωταρχικό στόχο την εδαφική επέκταση, αλλά την πλήρη αποδόμηση της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας της Συμμαχίας. Θα ήταν διατεθειμένοι 32 σύμμαχοι να διακινδυνεύσουν έναν πυρηνικό πόλεμο για μερικά χιλιόμετρα γης; Παρότι ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, διαβεβαιώνει ότι η Συμμαχία έχει ασκηθεί σε τέτοια σενάρια και θα απαντήσει συντριπτικά, οι εντάσεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της καθιστούν την αποτροπή ευάλωτη.
Μαθήματα από την Ουκρανία
Ο σύγχρονος πόλεμος δεν κρίνεται μόνο στα οπλικά συστήματα. Η Ουκρανία απέδειξε ότι απαιτούνται ανθεκτικά ενεργειακά δίκτυα, ανεξάρτητες επικοινωνίες, νοσοκομεία ικανά να διαχειριστούν μαζικές απώλειες και, πάνω απ’ όλα, κοινωνίες που μπορούν να απορροφήσουν το σοκ χωρίς να καταρρεύσουν. Το ΝΑΤΟ πλέον αντλεί μαθήματα από το Κίεβο, εκδίδοντας επικαιροποιημένες απαιτήσεις εθνικής ανθεκτικότητας. Η προετοιμασία των υποδομών μετατρέπεται η ίδια σε μηχανισμό αποτροπής.
Η ευρωπαϊκή βιασύνη, ωστόσο, υπαγορεύεται και από τον αμερικανικό παράγοντα. Με τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ να επιχειρούν ταυτόχρονα σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ινδοειρηνικό, οι πόροι είναι πεπερασμένοι. Παράλληλα, η αβεβαιότητα γύρω από την ακλόνητη δέσμευση του προέδρου Τραμπ στο Άρθρο 5 ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για τη Μόσχα. Ο Πούτιν γνωρίζει ότι μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να δοκιμάσει εάν οι ΗΠΑ θα έμπαιναν σε πόλεμο για το Σουβάλκι. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι πλέον αυτονόητη.
Για την Ευρώπη, οι δεκαετίες της υποχρηματοδότησης των στρατών και της εφησυχασμένης εξάρτησης από τις ΗΠΑ ανήκουν στο παρελθόν. Οι κυβερνήσεις συνειδητοποιούν ότι η αποτροπή εξαρτάται αποκλειστικά από το τι πιστεύει ο Πούτιν. Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί ένας ευρύτερος πόλεμος είναι να καταστεί απόλυτα σαφές στη Μόσχα ότι οποιαδήποτε επιθετική κίνηση είναι καταδικασμένη να αποτύχει εκ των προτέρων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
Πηγή: edition.cnn.com
