A Weekend in Tweed: Τι κάνει καλοντυμένους κυρίους και κυρίες να ταξιδεύουν κάθε φθινόπωρο στις Σπέτσες;

Επίλεξέ μας ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Τουίντ σακάκια, τραγιάσκες, vintage ποδήλατα και ένα ιστορικό ξενοδοχείο που ξέρει να υποδέχεται τους επισκέπτες του με στιλ. Στις 23, 24 και 25 Οκτωβρίου, το A Weekend in Tweed έφερε στις Σπέτσες την κομψότητα, την ανεμελιά και τις μικρές απολαύσεις μιας άλλης εποχής.

Η πρώτη ένδειξη ότι το Σαββατοκύριακο στις Σπέτσες θα είχε διαφορετικό αέρα ήταν μια ανοιχτή βαλίτσα γεμάτη γραβάτες και πολύχρωμες κάλτσες. Λίγο παραδίπλα, παλιές φωτογραφικές μηχανές, δερμάτινες θήκες, γραφομηχανές και καπέλα είχαν μετατρέψει μια γωνιά του Ποσειδωνίου σε μικρό θησαυροφυλάκιο περασμένων δεκαετιών. Ένα κλασικό ποδήλατο στεκόταν ανάμεσα στους καναπέδες, σαν να είχε μόλις επιστρέψει ο ιδιοκτήτης του από την πρωινή του βόλτα.

Έξω, ο Οκτώβριος είχε την καλοσύνη να θυμίζει περισσότερο καλοκαίρι. Μέσα, κύριοι με γιλέκα, παπιγιόν και τραγιάσκες συζητούσαν με κυρίες που φορούσαν καρό φούστες, μπερέδες και καπέλα στολισμένα με λουλούδια, ενώ ακόμη και τα παιδιά συμμετείχαν εξίσου πρόθυμα στη μεταμόρφωση. Το ημερολόγιο έγραφε 2026, όμως στο Poseidonion Grand Hotel κανείς δεν φαινόταν ιδιαίτερα πρόθυμος να ακολουθήσει τη μόδα της χρονιάς.

Το σκηνικό θα μπορούσε να ανήκει σε ταινία του Guy Ritchie, με τους εκκεντρικούς Βρετανούς gentlemen να έχουν ανταλλάξει τις επαύλεις της αγγλικής εξοχής με το φως του Αργοσαρωνικού. Μόνο που εδώ οι πρωταγωνιστές προτιμούσαν τα ποδήλατα από τα πολυτελή αυτοκίνητα και οι μόνες σοβαρές αντιπαραθέσεις αφορούσαν, ενδεχομένως, την επιλογή του κατάλληλου καπέλου.

Από τις 23 έως τις 25 Οκτωβρίου, το A Weekend in Tweed επέστρεψε για τη 12η διοργάνωσή του, προσθέτοντας ακόμη ένα κεφάλαιο σε έναν θεσμό που έχει συνδεθεί με το φθινόπωρο των Σπετσών.

Από το Λονδίνο στον Αργοσαρωνικό

Η ιστορία του θεσμού μας πηγαίνει στο Λονδίνο του 2009, όταν διοργανώθηκε το πρώτο Tweed Run, μια ποδηλατική συνάντηση εμπνευσμένη από τη βρετανική παράδοση και την αισθητική παλαιότερων δεκαετιών. Το χαρακτηριστικό μάλλινο ύφασμα, οι τραγιάσκες, τα γιλέκα και τα κλασικά ποδήλατα έγιναν τα αναγνωρίσιμα στοιχεία μιας ιδέας που ταξίδεψε σε διαφορετικές πόλεις του κόσμου.

Στην Ελλάδα, η ιστορία ξεκίνησε το 2014, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Ποσειδωνίου. Το ξενοδοχείο, δημιούργημα του ευεργέτη Σωτήριου Ανάργυρου, άνοιξε τις πόρτες του το 1914 και συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη των Σπετσών σε κοσμοπολίτικο προορισμό.

Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπόσημα του νησιού. Η μαρμάρινη σκάλα, τα ψηλά παράθυρα, τα ξύλινα έπιπλα και τα χαρακτηριστικά δάπεδα διατηρούν κάτι από την ατμόσφαιρα της εποχής κατά την οποία οι Σπέτσες άρχισαν να προσελκύουν την αθηναϊκή και διεθνή υψηλή κοινωνία.

Η βρετανική καταγωγή του Tweed Run βρήκε εδώ ένα ιδανικό περιβάλλον. Οι παραδοσιακές φορεσιές της αγγλικής εξοχής συναντούν τα αρχοντικά ενός νησιού με μακρά ναυτική ιστορία, ενώ η φθινοπωρινή ησυχία των Σπετσών παραχωρεί για ένα τριήμερο τη θέση της σε μια ιδιαίτερα καλοντυμένη ποδηλατική γιορτή.

Γραβάτες, παπιγιόν και η τέχνη της λεπτομέρειας

Το Σάββατο το πρωί, οι αίθουσες του Ποσειδωνίου θύμιζαν τα παρασκήνια κινηματογραφικής παραγωγής εποχής. Το 1900 The Barber Shop είχε αναλάβει την ανδρική περιποίηση, το Kilo-Shop πρόσφερε επιλογές vintage ένδυσης και αξεσουάρ, ενώ η Freewheel Bikes φρόντιζε για τον προαιρετικό τεχνικό έλεγχο των ποδηλάτων πριν από τη μεγάλη διαδρομή.

Οι συμμετέχοντες είχαν δώσει ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες, συχνά συνδυάζοντας αυθεντικά vintage κομμάτια με σύγχρονα ρούχα. Στα ποδήλατα, τα ψάθινα καλάθια είχαν γεμίσει λουλούδια και οι δερμάτινες τσάντες συμπλήρωναν την εικόνα.

Η προετοιμασία είχε τη δική της γοητεία. Μια μπορντό γραβάτα, ένα καπέλο με φτερό, ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια, μια παλιά φωτογραφική μηχανή κρεμασμένη στον ώμο. Οι επιλογές γίνονταν με την επιμέλεια που συνήθως επιφυλάσσουμε για μια πολύ σημαντική κοινωνική περίσταση, μόνο που εδώ ακόμη και το χρώμα της κάλτσας μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστικό.

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες βρίσκονταν οικογένειες με μικρά παιδιά, ζευγάρια και παρέες φίλων, πολλοί από τους οποίους επιστρέφουν κάθε χρόνο. Η αγάπη για την αισθητική άλλων εποχών λειτουργεί ως κοινή γλώσσα, ανεξαρτήτως ηλικίας ή καταγωγής.

Μια ποδηλατάδα βγαλμένη από παλιά καρτ ποστάλ

Λίγο μετά το μεσημέρι, η πλατεία μπροστά στο Ποσειδώνιο γέμισε ποδήλατα. Κυρίες με καρό φούστες και μπερέδες, κύριοι με τιράντες, γιλέκα και ψηλές κάλτσες, παιδιά με μικροσκοπικά παπιγιόν και ποδήλατα στολισμένα με λουλούδια συγκεντρώθηκαν για την καθιερωμένη διαδρομή.

Στο βάθος, τα πλοία συνέχιζαν κανονικά τα δρομολόγιά τους, προσφέροντας μια μάλλον αναγκαία υπενθύμιση της πραγματικής χρονολογίας.

Η εκκίνηση δόθηκε στις 12.30, με τη διαδρομή να περιλαμβάνει στάση στην ιστορική Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών. Κλασικά και σύγχρονα ποδήλατα, άλλα σχολαστικά συντηρημένα και άλλα διακοσμημένα με ευρηματικότητα, σχημάτισαν μια πολύχρωμη πομπή στους δρόμους του νησιού.

Η σχέση των Σπετσών με το ποδήλατο κάνει τη διοργάνωση ακόμη πιο ταιριαστή, καθώς πρόκειται για έναν τόπο όπου η κυκλοφορία των ιδιωτικών αυτοκινήτων υπόκειται σε περιορισμούς, οι δύο τροχοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας. Για λίγες ώρες, οι συνηθισμένες διαδρομές απέκτησαν μια απροσδόκητη θεατρικότητα, με τους περαστικούς να σταματούν για φωτογραφίες και τους συμμετέχοντες να απολαμβάνουν την προσοχή.

Ο προορισμός της ποδηλατάδας ήταν η Paradise Beach, όπου είχε οργανωθεί το καθιερωμένο πικνίκ με τη φροντίδα του Ποσειδωνίου και την παρουσία του St-Germain.

Κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα απλώθηκαν στο γρασίδι, κάτω από τις ελιές και τα πεύκα. Τα ποδήλατα παραμερίστηκαν, τα καπέλα βγήκαν για λίγο και οι παρέες συγκεντρώθηκαν στη σκιά των δέντρων. Ο ήλιος του Οκτωβρίου, η θάλασσα και τα ποτήρια με τα δροσερά ποτά συμπλήρωναν μια σκηνή που θα μπορούσε να κοσμεί τις σελίδες παλιού ταξιδιωτικού περιοδικού.

Η ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα του πικνίκ ήταν ίσως η πιο ευχάριστη έκπληξη. Πίσω από τα προσεγμένα κοστούμια και τις εντυπωσιακές εμφανίσεις, οι συμμετέχοντες είχαν έρθει κυρίως για να μοιραστούν ένα όμορφο Σαββατοκύριακο, να γνωριστούν και να απολαύσουν το νησί σε μια εποχή που οι περισσότεροι επισκέπτες του έχουν ήδη επιστρέψει στην καθημερινότητά τους.

Καλλιστεία με τραγιάσκες και άποψη

Το βράδυ του Σαββάτου, το Palms The Bar φιλοξένησε το πάρτι του A Weekend in Tweed, με St-Germain, μουσική από τον DJ Tasos και την τελετή βράβευσης των εμφανίσεων. Το ίδιο μπαρ είχε υποδεχθεί τους συμμετέχοντες και την Παρασκευή, με τα καθιερωμένα ποτά καλωσορίσματος.

Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκαν τα καλλιστεία, ένας διαγωνισμός στον οποίο η φαντασία, η προσοχή στη λεπτομέρεια και η προσωπικότητα έχουν τον πρώτο λόγο.

Από τη θέση της κριτικής επιτροπής, όλα αποκτούσαν ξαφνικά μεγαλύτερη σημασία. Ένα καλοδιαλεγμένο καπέλο, ένα ιδιαίτερο αξεσουάρ ή ένας απρόσμενος συνδυασμός μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά, μετατρέποντας την επιλογή των νικητών σε μια ευχάριστα δύσκολη υπόθεση. Ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους βρίσκονταν παλιοί γνώριμοι του θεσμού, που τον στηρίζουν με συνέπεια εδώ και χρόνια, αλλά και κυρίες που είχαν ταξιδέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικά για να συμμετάσχουν. Μια συνύπαρξη που έδινε στα καλλιστεία ιδιαίτερο χαρακτήρα και φανέρωνε πόσο μακριά έχει φτάσει η φήμη αυτής της σπετσιώτικης γιορτής.

Οι βραβεύσεις ανέδειξαν διαφορετικές πτυχές της vintage αισθητικής, από τις ανδρικές και γυναικείες εμφανίσεις μέχρι τις ομαδικές συμμετοχές και τα παιδιά. Οι μικρότεροι διαγωνιζόμενοι, με τα γιλέκα, τις τραγιάσκες και τις καρό φούστες τους, διεκδίκησαν επάξια το χειροκρότημα.

Ποδήλατα με ιστορία και έναν καλό σκοπό

Η Κυριακή ήταν αφιερωμένη στους άλλους πρωταγωνιστές του τριημέρου, τα ποδήλατα. Στο πρόγραμμα περιλαμβανόταν το Bicycle Awards – Concours d’Elegance, ένας διαγωνισμός που αναδεικνύει την αισθητική, την αυθεντικότητα και την ιστορική αξία των κλασικών ποδηλάτων.

Για τους συλλέκτες, ένα παλιό ποδήλατο αποτελεί μικρό τεκμήριο τεχνολογικής και κοινωνικής ιστορίας, με τον σκελετό, τη σέλα, τα φρένα και τις λεπτομέρειες της κατασκευής του να μαρτυρούν την εποχή στην οποία δημιουργήθηκε, αλλά και τις συνήθειες των ανθρώπων που το χρησιμοποιούσαν. Αυτή την ιστορία φροντίζει να διατηρεί ζωντανή το Ελληνικό Μουσείο Ποδηλάτου, που λειτουργεί από το 2014 στις Αφίδνες Αττικής, σε ένα παλιό κτίριο του ΟΣΕ. Η δημιουργία του οφείλεται στο πάθος του Γιάννη Σινάνογλου για τα ποδήλατα εποχής και την αναπαλαίωσή τους, μια αγάπη που συνεχίζουν οι γιοι του, Άρης και Θανάσης. Η συλλογή περιλαμβάνει σπάνια μοντέλα, από ένα στρατιωτικό αναδιπλούμενο Bianchi του 1907 μέχρι ποδήλατα του Μεσοπολέμου, ενώ στον χώρο λειτουργεί και εργαστήριο συντήρησης και αποκατάστασης. Η συνεργασία του Μουσείου με το Ποσειδώνιο χρονολογείται από την πρώτη διοργάνωση του Tweed Run στις Σπέτσες, το 2014, με τους ανθρώπους του να μεταφέρουν κάθε χρόνο στο νησί τις γνώσεις και την αγάπη τους για τους δίτροχους θησαυρούς άλλων εποχών.

Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με μια φιλανθρωπική δημοπρασία ποδηλάτου Solex, με τα έσοδα να προορίζονται για την ενίσχυση του έργου του Συλλόγου Σπετσοπούλα. Μια πρωτοβουλία που έδωσε κοινωνικό περιεχόμενο σε ένα τριήμερο αφιερωμένο στην ιστορία, την αισθητική και την ποδηλασία.

Η κοσμοπολίτικη πλευρά του φθινοπώρου

Το A Weekend in Tweed 2026 διοργανώθηκε από το Poseidonion Grand Hotel σε συνεργασία με το Ελληνικό Μουσείο Ποδηλάτου, υπό την αιγίδα του Δήμου Σπετσών και του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Συλλόγου Σπετσών. Η Travelworks Public Relations συνέβαλε στην επικοινωνία και στον συντονισμό των συμμετοχών, ενώ το St-Germain, το 1900 The Barber Shop, το Kilo-Shop, η Freewheel Bikes και το Palms The Bar είχαν ενεργό παρουσία στις δραστηριότητες του τριημέρου.

Η διοργάνωση έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στο φθινοπωρινό ημερολόγιο των Σπετσών, προσφέροντας στο νησί έναν ακόμη λόγο να υποδέχεται επισκέπτες πέρα από την καλοκαιρινή περίοδο. Παράλληλα, η σύνδεσή της με τη διεθνή παράδοση του Tweed Run ενισχύει τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα ενός προορισμού που ιστορικά υπήρξε σημείο συνάντησης διαφορετικών πολιτιστικών επιρροών.

Για τις τοπικές επιχειρήσεις, ανάλογες διοργανώσεις δημιουργούν ευκαιρίες δραστηριότητας σε μια εποχή χαμηλότερης τουριστικής κίνησης. Για το Ποσειδώνιο, αποτελούν συνέχεια μιας παράδοσης φιλοξενίας που ξεκίνησε το 1914, όταν ο Σωτήριος Ανάργυρος οραματίστηκε ένα ξενοδοχείο αντάξιο των μεγάλων ευρωπαϊκών προορισμών.

Το ενδιαφέρον είναι ότι, έναν αιώνα αργότερα, το ξενοδοχείο εξακολουθεί να προσελκύει επισκέπτες αξιοποιώντας ακριβώς εκείνη την ιστορία.

Την Κυριακή, καθώς οι τελευταίες τραγιάσκες επέστρεφαν στις βαλίτσες και τα ποδήλατα ετοιμάζονταν για το ταξίδι της επιστροφής, το Ποσειδώνιο ξανάβρισκε τους συνηθισμένους ρυθμούς του. Στα σαλόνια του, οι παλιές φωτογραφικές μηχανές και οι δερμάτινες θήκες έμοιαζαν πλέον λιγότερο παράταιρες. Είχαν περάσει τρεις ημέρες ανάμεσα σε ανθρώπους που τις αντιμετώπιζαν ως απολύτως φυσικό μέρος της καθημερινότητάς τους.

Το πλοίο της επιστροφής, πάντως, δεν συμμεριζόταν τη νοσταλγία μας. Θα αναχωρούσε στην ώρα του, κανονικά, από το 2026.