Loud budgeting: Όταν το «δεν έχω λεφτά» γίνεται… trend

Το να λες ξεκάθαρα «δεν μπορώ να το πληρώσω» έχει γίνει trend. Για τη Gen Z, το loud budgeting είναι ένας τρόπος να βάζει όρια στις δαπάνες της χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να απολογηθεί ή να ακολουθήσει το lifestyle των άλλων.

Η λογική είναι απλή: αντί να δεχτείς μια ακριβή έξοδο, αγορά ή ταξίδι επειδή δεν θέλεις να φανείς διαφορετικός, δηλώνεις ανοιχτά ότι δεν ταιριάζει στο budget σου. Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι ότι «δεν θέλεις» να πας σε ένα ακριβό εστιατόριο. Μπορείς απλώς να πεις ότι δεν θέλεις να διαθέσεις αυτά τα χρήματα.

Η τάση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη δημοτικότητα στα social media, σε μια περίοδο που το αυξημένο κόστος ζωής πιέζει τα νοικοκυριά. Σύμφωνα με έρευνα της Bank of America, το 42% των Gen Z δηλώνουν ότι υιοθετούν το loud budgeting.

Από τους νέους στους μικρούς επιχειρηματίες

Αυτό που παρουσιάζεται ως νέα οικονομική συμπεριφορά, όμως, δεν είναι ακριβώς καινούργιο. Οι μικροί επιχειρηματίες χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια την ίδια λογική στις διαπραγματεύσεις τους με προμηθευτές, συνεργάτες, εργαζομένους και παρόχους υπηρεσιών.

Η άνοδος του κόστους τα τελευταία χρόνια έχει κάνει άλλωστε τη διαχείριση των ταμειακών ροών μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τις μικρές επιχειρήσεις. Όταν ένας προμηθευτής αυξάνει τις τιμές, ένας επιχειρηματίας μπορεί να απαντήσει ότι η αύξηση δεν είναι διαχειρίσιμη. Όταν ένας συνεργάτης ζητά υψηλότερη αμοιβή, μπορεί να επικαλεστεί τα περιορισμένα περιθώρια της επιχείρησης.
Με άλλα λόγια, το «δεν μπορώ να το πληρώσω» γίνεται μέρος της διαπραγμάτευσης.

Μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη συμφωνία

Το ενδιαφέρον είναι ότι η τακτική μπορεί να έχει και πρακτικό αποτέλεσμα. Όταν κάποιος δηλώνει σταθερά ότι έχει συγκεκριμένο όριο δαπανών, οι άλλοι μπορεί να αναζητήσουν εναλλακτικές: χαμηλότερη τιμή, μικρότερη αμοιβή, διαφορετικό πακέτο υπηρεσιών ή καλύτερους όρους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος δηλώνει οικονομική στενότητα αντιμετωπίζει πράγματι πρόβλημα ρευστότητας. Η συγκεκριμένη στρατηγική μπορεί να χρησιμοποιείται και ως διαπραγματευτικό εργαλείο.
Μάλιστα, ορισμένοι μικροί επιχειρηματίες που εμφανίζονται ιδιαίτερα αυστηροί στις δαπάνες τους μπορεί στην πραγματικότητα να έχουν σημαντικά μεγαλύτερη οικονομική άνεση από όσο αφήνουν να εννοηθεί. Η αποφυγή περιττών εξόδων και η απροθυμία να πληρώσουν ολόκληρο το ζητούμενο ποσό αποτελούν μέρος της επιχειρηματικής τους νοοτροπίας.

Η άλλη όψη της οικονομικής ειλικρίνειας

Για τη Gen Z, πάντως, το loud budgeting έχει μια διαφορετική διάσταση. Σε μια εποχή όπου τα social media δημιουργούν διαρκώς την εικόνα ότι όλοι μπορούν να αντέξουν ακριβά εστιατόρια, ταξίδια, ρούχα και εμπειρίες, η δημόσια παραδοχή ότι «αυτό δεν χωράει στο budget μου» λειτουργεί ως αντίβαρο.

Η Emma Edwards, ιδρύτρια του Broke Generation, περιγράφει το loud budgeting ως την ειλικρινή έκφραση της οικονομικής κατάστασης κάποιου όταν μια δαπάνη δεν συμβαδίζει με τους στόχους ή τις δυνατότητές του.
Παράλληλα, η τάση μπορεί να μειώσει και το αίσθημα ντροπής που συχνά συνοδεύει την οικονομική αδυναμία. Το να πεις «δεν μπορώ να το πληρώσω» δεν χρειάζεται να σημαίνει ότι απέτυχες οικονομικά. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι έχεις αποφασίσει πού αξίζει να πάνε τα χρήματά σου.

Και τελικά, αυτό που η Gen Z έκανε viral με το όνομα loud budgeting μοιάζει αρκετά με μια παλιά επιχειρηματική αρχή: όταν ξέρεις ποιο είναι το όριό σου, δεν φοβάσαι να το πεις δυνατά.

Με πληροφορίες από The Guardian

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Boomers και Gen Z δεν μιλούν την ίδια «γλώσσα» στη δουλειά – Το χάσμα που κοστίζει στις επιχειρήσεις
• Ποια γενιά κυριαρχεί στην Ευρώπη: Τι σημαίνει για εργασία, συντάξεις και δημόσια οικονομικά
• Meta, TikTok και Google αντιμέτωπες με χιλιάδες αγωγές για εθισμό των νέων στα social media