Πλήρωναν υπέρογκα ποσά για ρεύμα και τα έπαιρναν πίσω – Το κόλπο για το «ξέπλυμα» μαύρου χρήματος

• Υπερπληρωμές σε εταιρείες κοινής ωφέλειας και επιστροφές χρημάτων στο μικροσκόπιο της Αρχής για το Ξέπλυμα.
• Τα ποσά κατέληγαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ακόμη και στο εξωτερικό, αποκτώντας φαινομενικά νόμιμη προέλευση.
• Η μεθοδολογία βασιζόταν στη δημιουργία μεγάλων πιστωτικών υπολοίπων μέσω επαναλαμβανόμενων υπερπληρωμών.

Μια διαφορετική μέθοδο για τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, με τη χρήση εταιρειών κοινής ωφέλειας ως ενδιάμεσων, εντόπισε η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της Αρχής, υπό την προεδρία του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, πρόσωπα που εμφανίζονται να διαμένουν στην Ελλάδα κατέβαλλαν σε εταιρείες κοινής ωφέλειας ποσά πολύ υψηλότερα από τις πραγματικές οφειλές τους.

Στη συνέχεια ζητούσαν την επιστροφή των χρημάτων που εμφανίζονταν ως πιστωτικό υπόλοιπο, με τα ποσά να καταλήγουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι επιστροφές πραγματοποιούνταν σε λογαριασμούς του εξωτερικού.

Με αυτόν τον τρόπο, χρήματα αμφίβολης ή παράνομης προέλευσης αποκτούσαν μια φαινομενικά νόμιμη διαδρομή, καθώς η επιστροφή από μια εταιρεία κοινής ωφέλειας μπορούσε να εμφανίζεται ως κανονική τραπεζική συναλλαγή.

Πώς λειτουργούσε η μεθοδολογία

Η πρακτική βασιζόταν στη δημιουργία μεγάλων πιστωτικών υπολοίπων στους λογαριασμούς των πελατών των εταιρειών κοινής ωφέλειας.

Συγκεκριμένα, τα πρόσωπα που ελέγχονταν προχωρούσαν αρχικά στη σύναψη συμβάσεων παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας που συνδέονταν με ακίνητα. Σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζονταν να έχουν συμβάσεις με περισσότερους από έναν παρόχους και για περισσότερα ακίνητα.

Ακολούθως πραγματοποιούσαν επανειλημμένες πληρωμές, οι οποίες ήταν δυσανάλογα υψηλές σε σχέση με τις πραγματικές υποχρεώσεις τους. Οι πληρωμές αυτές γίνονταν συχνά μέσω καρτών ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων που είχαν εκδοθεί στο εξωτερικό.

Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργούνται σημαντικά πιστωτικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς των πελατών.

Από την υπερπληρωμή στην επιστροφή χρημάτων

Το επόμενο βήμα ήταν η αίτηση επιστροφής των ποσών που εμφανίζονταν ως πιστωτικό υπόλοιπο.

Οι εταιρείες κοινής ωφέλειας, χωρίς να γνωρίζουν απαραίτητα την πραγματική προέλευση των χρημάτων, προχωρούσαν στην επιστροφή των ποσών στους τραπεζικούς λογαριασμούς που υποδείκνυαν οι πελάτες τους.

Οι λογαριασμοί στους οποίους κατέληγαν τα χρήματα βρίσκονταν κυρίως στην Ελλάδα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκονταν στο εξωτερικό. Μάλιστα, η Αρχή διαπίστωσε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ίδια πρόσωπα λάμβαναν επιστροφές από περισσότερες εταιρείες κοινής ωφέλειας.

Έτσι, η αρχική προέλευση των χρημάτων απομακρυνόταν από τη συναλλαγή και στη θέση της εμφανιζόταν μια φαινομενικά κανονική επιστροφή χρημάτων από έναν πάροχο.

Ποια στοιχεία κίνησαν τις υποψίες της Αρχής

Στο επίκεντρο των ελέγχων βρέθηκαν οι περιπτώσεις όπου τα ποσά που διακινούνταν δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν από το οικονομικό και φορολογικό προφίλ των εμπλεκόμενων προσώπων.

Η Αρχή έκρινε ότι τα συγκεκριμένα χρηματικά ποσά παρουσίαζαν χαρακτηριστικά που παρέπεμπαν σε παράνομη προέλευση, ενώ η συγκεκριμένη μεθοδολογία φαίνεται να χρησιμοποιείται με αυξανόμενη συχνότητα.

Το βασικό στοιχείο της πρακτικής ήταν ότι η εταιρεία κοινής ωφέλειας λειτουργούσε ουσιαστικά ως ενδιάμεσος κρίκος στη διαδρομή των χρημάτων: τα χρήματα εισέρχονταν ως πληρωμές λογαριασμών και επέστρεφαν ως πιστωτικά υπόλοιπα, δημιουργώντας μια νέα εικόνα για την προέλευσή τους.

Η διαδρομή των χρημάτων

Με βάση τη μεθοδολογία που εντόπισε η Αρχή, η διαδικασία μπορούσε να συνοψιστεί σε τέσσερα στάδια:

• Σύναψη συμβάσεων με εταιρείες κοινής ωφέλειας για ένα ή περισσότερα ακίνητα.
• Επαναλαμβανόμενες υπερπληρωμές ποσών που ξεπερνούσαν σημαντικά τις πραγματικές οφειλές.
• Δημιουργία μεγάλων πιστωτικών υπολοίπων στους λογαριασμούς των πελατών.
• Επιστροφή των χρημάτων σε τραπεζικούς λογαριασμούς, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

Με αυτόν τον τρόπο, χρήματα που είχαν εισέλθει στο σύστημα μέσω μιας ασυνήθιστα μεγάλης πληρωμής μπορούσαν να επιστρέψουν στην κατοχή των ίδιων προσώπων με τη μορφή μιας φαινομενικά νόμιμης τραπεζικής συναλλαγής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Ανεβαίνουν οι επιχειρηματικές προσδοκίες στις υπηρεσίες – «Βουτιά» σε τουρισμό και μεταφορές
• Goldman Sachs: Τα υψηλά επιτόκια δανεισμού στέλνουν μήνυμα στις κυβερνήσεις για τα ελλείμματα
• Προϋπολογισμός 2027: «Κουμπαράς» έως 77.000 ευρώ για τα παιδιά – Πώς θα λειτουργεί το νέο μέτρο