Γιατί ο Τζένσεν Χουάνγκ θέλει να σταματήσετε να είστε αρνητικοί απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη
-
Ο Jensen Huang θεωρεί ότι η δημόσια συζήτηση για τους κινδύνους της AI είναι «επιβλαβής» και αποθαρρύνει επενδύσεις.
-
Κατηγορεί όσους ζητούν ρυθμιστικά πλαίσια ότι επιχειρούν να «πνίξουν» startups μέσω κυβερνητικής παρέμβασης.
-
Οι επικριτές του επισημαίνουν ότι αγνοεί υπαρκτά προβλήματα, όπως απώλειες θέσεων εργασίας, παραπληροφόρηση και ψυχική υγεία, ενώ η AI παραμένει ζημιογόνα για πολλές εταιρείες.
Ο CEO της Nvidia, Jensen Huang, ο οποίος έχει δει την προσωπική του περιουσία να εκτοξεύεται κατά σχεδόν 100 δισ. δολάρια από τότε που ξεκίνησε το AI boom πριν από μερικά χρόνια, θα εκτιμούσε ιδιαίτερα αν σταματούσατε να μιλάτε για τις πιθανές βλάβες της τεχνολογίας που έχει εκτοξεύσει την περιουσία του. Όπως φαίνεται, του χαλάει τη διάθεση.
Σε εμφάνισή του στο podcast No Priors, που παρουσιάζουν οι Elad Gil και Sarah Guo, ο Huang επιτέθηκε σε όσους έχουν επισημάνει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις — από την απώλεια θέσεων εργασίας έως την επέκταση του κράτους επιτήρησης.
«Είναι κάτι που δημιουργεί πρόβλημα, ειλικρινά, και πιστεύω ότι έχει γίνει μεγάλη ζημιά από πολύ σεβαστά πρόσωπα που έχουν καλλιεργήσει ένα αφήγημα καταστροφής (doomer narrative)», είπε.
Σύμφωνα με τον Huang, η ενασχόληση με τους ενδεχόμενους υπαρξιακούς κινδύνους της AI μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. «Δεν είναι χρήσιμο. Δεν είναι χρήσιμο για τους ανθρώπους. Δεν είναι χρήσιμο για τη βιομηχανία. Δεν είναι χρήσιμο για την κοινωνία. Δεν είναι χρήσιμο για τις κυβερνήσεις», δήλωσε.
Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν απέναντι σε στελέχη του ίδιου του κλάδου που απευθύνονται στις κυβερνήσεις ζητώντας ρύθμιση και υποχρεωτικές δικλίδες ασφαλείας. «Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς ποιος είναι ο σκοπός αυτού του αφηγήματος και ποιες είναι οι προθέσεις τους», είπε ρητορικά. «Γιατί μιλούν στις κυβερνήσεις για να δημιουργήσουν κανονισμούς που θα πνίξουν τις startups;»
Ο Huang δεν κάνει εντελώς λάθος σε ορισμένα σημεία. Η ρυθμιστική αιχμαλωσία αποτελεί πραγματικό κίνδυνο, ειδικά όταν πολυδισεκατομμυριούχες εταιρείες προσπαθούν να παγιώσουν το προβάδισμά τους επηρεάζοντας πολιτικούς και διαμορφώνοντας ευνοϊκές πολιτικές. Είναι επίσης γεγονός ότι οι εταιρείες AI έχουν ενταχθεί δυναμικά στο lobbying.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, εταιρείες της Silicon Valley έχουν ήδη διοχετεύσει πάνω από 100 εκατ. δολάρια σε νέα Super PACs για να προωθήσουν φιλο-AI μηνύματα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του 2026. Παράλληλα, είναι αναμφισβήτητο ότι ορισμένοι παίκτες του κλάδου χρησιμοποιούν κινδύνους παγκόσμιας κλίμακας ως εργαλείο marketing: παρουσιάζουν την τεχνολογία τους ως πανίσχυρη και υπονοούν ότι μόνο οι ίδιοι μπορούν να τη διαχειριστούν με ασφάλεια — όχι οι κυβερνητικοί ρυθμιστές.
Ωστόσο, η αισιοδοξία από μόνη της δεν εξουδετερώνει τους υπαρκτούς κινδύνους της AI. «Όταν το 90% του μηνύματος αφορά το τέλος του κόσμου και την απαισιοδοξία, φοβίζουμε τον κόσμο και τον αποτρέπουμε από επενδύσεις στην AI που θα την έκαναν ασφαλέστερη, πιο λειτουργική, πιο παραγωγική και πιο χρήσιμη για την κοινωνία», είπε ο Huang — χωρίς να εξηγήσει πώς ακριβώς η περαιτέρω χρηματοδότηση υποδομών AI αυξάνει την ασφάλεια, πέρα από την υπόθεση ότι «περισσότερο είναι καλύτερο».
Ο Huang δεν προσφέρει λύση για τον υπαρκτό κίνδυνο απώλειας θέσεων εργασίας — όχι απαραίτητα επειδή η AI αντικαθιστά μαζικά ανθρώπινη εργασία, αλλά επειδή οι εταιρείες, στην προσπάθειά τους να κυνηγήσουν το επόμενο μεγάλο trend, εγκαταλείπουν τις θέσεις εισόδου στην αγορά εργασίας. Και αυτό, ενώ οι πρώιμες επενδύσεις στην AI παραμένουν περισσότερο οικονομική αιμορραγία παρά πηγή κέρδους.
Δεν έχει επίσης απάντηση για τα συνεχιζόμενα προβλήματα παραπληροφόρησης, κακοποίησης και επιδείνωσης της ψυχικής υγείας που ενισχύονται από την AI. Όλοι μας λειτουργούμε ουσιαστικά ως beta testers, στην αναμονή απαντήσεων.
Η μόνη φαινομενική λύση είναι η επιτάχυνση των επενδύσεων και της ανάπτυξης, με την ελπίδα ότι στο τέλος θα προκύψει μια υπερνοημοσύνη που θα λύσει όλα αυτά τα προβλήματα.
Αν οι «doomers» έχουν κρυφή ατζέντα ελέγχου, είναι δύσκολο να μην διακρίνει κανείς και στη θέση του Huang ένα διαφορετικό κίνητρο: την ενίσχυση του δικού του οικονομικού απολογισμού.
