EY: 7 στους 10 treasurers χρησιμοποιούν ήδη Τεχνητή Νοημοσύνη στις διαδικασίες τους
-
Ριζικός μετασχηματισμός του ρόλου: Το 83% των corporate treasurers και το 84% των CFOs εκτιμούν ότι έως το 2030 το treasury θα εξελιχθεί από διαχειριστική λειτουργία σε στρατηγικό μοχλό δημιουργίας αξίας, με έμφαση στη ρευστότητα, τον κίνδυνο και τη στήριξη επιχειρηματικών αποφάσεων, σύμφωνα με έρευνα της EY.
-
Χάσμα προσδοκιών και πραγματικότητας: Παρότι οι προσδοκίες είναι υψηλές, μόλις το 52% των treasurers θεωρούν ότι σήμερα συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημιουργία αξίας, λόγω λειτουργικών βαρών, διαχείρισης σχέσεων με τράπεζες και έλλειψης χρόνου για ανάπτυξη δεξιοτήτων.
-
Τεχνολογία και άνθρωποι στο επίκεντρο: Το treasury πρωτοστατεί στην υιοθέτηση AI και data analytics (70% και 82% αντίστοιχα), ενώ αυξάνονται οι επενδύσεις σε ταλέντο και δεξιότητες· ωστόσο, οι CFOs θεωρούν ότι απαιτείται ισχυρότερη ηγεσία για να ολοκληρωθεί η μετάβαση.
Η παρατεταμένη διεθνής αστάθεια φέρνει στο προσκήνιο μια νέα εποχή για τους corporate treasurers (των διαχειριστών δηλαδή των ροών χρήματος, κεφαλαίου και των σχετικών κινδύνων) καθώς οι επιχειρήσεις βασίζονται όλο και περισσότερο στη δική τους στρατηγική οπτική για την ανεύρεση νέων ευκαιριών ανάπτυξης, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα της EY.
Η έρευνα ( DNA of theTreasurer report) καταγράφει τις απόψεις περισσότερων από 1.200 treasurers και ανώτερων χρηματοοικονομικών στελεχών σε όλο τον κόσμο, δείχνει ότι η πλειονότητα αναμένουν σημαντικές αλλαγές στον ρόλο τους έως το 2030.
Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα treasurers (83%) θεωρούν ότι ο ρόλος τους θα μετασχηματιστεί δραστικά έως το 2030 – μια άποψη που μοιράζεται το 84% των CFOs, οι οποίοι εκτιμούν ότι η ικανότητα εντοπισμού ευκαιριών δημιουργίας επιχειρηματικής αξίας και ανάπτυξης, θα είναι καθοριστικής σημασίας για τον treasurer του μέλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των treasurers διευρύνεται για να περιλαμβάνει τη βελτιτοποίηση ρευστότητας και κεφαλαίων, τη στρατηγική πληροφόρηση, τη συμμετοχή σε διαλειτουργικά έργα σε επίπεδο οργανισμού και την ανάπτυξη ταλέντων.
Η μεταβαλλόμενη εικόνα για τις μελλοντικές ευθύνες των treasurers αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τις αυξημένες προσδοκίες των CFOs εντός των οργανισμών τους, με σχεδόν οκτώ στους δέκα (84%) CFOs να δηλώνουν ότι αναμένουν από το treasury να εντοπίζει νέες κατευθύνσεις δημιουργίας αξίας για τον οργανισμό.
Ωστόσο, παρά τις προσδοκίες αυτές, η έρευνα αποκαλύπτει ένα χάσμα μεταξύ της αντίληψης και της πραγματικότητας: μόλις το 52% των treasurers θεωρούν ότι σήμερα συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας. Πολλοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια που περιορίζουν τον στρατηγικό τους ρόλο, μεταξύ των οποίων η διαχείριση σχέσεων με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επενδυτές (33%), οι καθημερινές λειτουργικές αρμοδιότητες (33%), αλλά και η έλλειψη χρόνου για την καλλιέργεια νέων δεξιοτήτων (32%).
Παράλληλα, είναι εμφανής και μια απόκλιση μεταξύ των υφιστάμενων δυνατοτήτων τους και του ρόλου-κλειδί που καλούνται να αναλάβουν. Λιγότεροι από τρεις στους δέκα (27%) treasurers εκφράζουν υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης ότι οι στρατηγικές διαχείρισης χρηματοοικονομικού κινδύνου που εφαρμόζουν, συμβάλλουν ουσιαστικά στη λήψη καλύτερων αποφάσεων, ενώ μόλις το 29% αναφέρουν ότι έχουν πλήρη ευθύνη για τη διαχείριση του κεφαλαίου κίνησης και των ροών ρευστότητας της επιχείρησης.
Την ίδια στιγμή, και παρά τις προκλήσεις, το treasury φαίνεται να πρωτοστατεί στην υιοθέτηση τεχνολογικών εργαλείων, με επτά στους δέκα treasurers (70%) να χρησιμοποιούν ήδη την τεχνητή νοημοσύνη (AI) σε κρίσιμες καθημερινές εργασίες. Επιπλέον, πάνω από οκτώ στους δέκα (82%) αξιοποιούν εργαλεία ανάλυσης και οπτικοποίησης δεδομένων, ενώ σχεδόν ένας στους τρεις (30%) αναγνωρίζει ότι η τεχνολογία και τα δεδομένα αποτελούν τα κύρια εργαλεία δημιουργία αξίας για τον συγκεκριμένο κλάδο. Μάλιστα, για έναν στους τέσσερις (25%), ο βασικός παράγοντας διαφοροποίησης είναι η ενσωμάτωση και προώθηση μιας κουλτούρας καινοτομίας.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη ανθρώπινου κεφαλαίου, η έρευνα καταγράφει και μια αυξανόμενη επίγνωση της ανάγκης για καλλιέργεια δεξιοτήτων και ενίσχυση του ταλέντου. Μάλιστα, το 70% των treasurers δηλώνουν ότι επενδύουν ενεργά στην ενδυνάμωση των ομάδων τους, μέσα από προγράμματα ενίσχυσης της ομαδικότητας, mentoringκαι επαγγελματικής εξέλιξης. Την ίδια στιγμή, επτά στους δέκα αναφέρουν ότι συμμετέχουν συστηματικά στην ανάπτυξη ψηφιακών και αναλυτικών δεξιοτήτων εντός της ομάδας τους.
Ωστόσο, παρότι οι treasures φαίνεται να αναλαμβάνουν αρκετές πρωτοβουλίες προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, υπάρχει ακόμα περιθώριο εξέλιξης, με το 49% να θεωρούν ότι η περαιτέρω εκπαίδευση και κατάρτιση θα μπορούσαν να βελτιώσουν σημαντικά τις διαδικασίες διαχείρισης ρευστότητας. Παρόλα αυτά, σε ορισμένους τομείς φαίνεται ότι οι treasurers ενδέχεται να υποεκτιμούν τις απαιτήσεις που συνεπάγεται η μετάβαση. Ενώ περισσότεροι από ένας στους τέσσερις CFOs (28%) εκτιμούν ότι οι treasurers χρειάζονται περισσότερες ηγετικές δεξιότητες για να ανταποκριθούν στις ευθύνες του μελλοντικού τους ρόλου, μόλις το 18% των treasurers αξιολογούν αυτή την ανάγκη ως άμεση προτεραιότητα.
Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας, ο Τριαντάφυλλος Σταυράκης, Εταίρος και Επικεφαλής του Τμήματος Χρηματοοικονομικών Λογιστικών Συμβουλευτικών Υπηρεσιών της EY Ελλάδος, επισήμανε πως: «To τμήμα treasury ενός οργανισμού δεν περιορίζεται πλέον σε διαχειριστικό ρόλο. Σε ένα περιβάλλον γεμάτο μεταβλητότητα και αβεβαιότητα, οι treasurers μπορούν, και πρέπει, να λειτουργούν ως μοχλοί ενεργοποίησης της ευρύτερης στρατηγικής: έχουν τον έλεγχο της ρευστότητας, την επίγνωση των χρηματοοικονομικών κινδύνων και την πρόσβαση στα δεδομένα που μπορούν να στηρίξουν ή να επανακαθορίσουν μια απόφαση – ή ακόμα και την επιχειρηματική κατεύθυνση ενός οργανισμού. Για την Ελλάδα, μια αγορά που έχει περάσει από πολλαπλές κρίσεις και μετασχηματισμούς, ο ρόλος αυτός αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Στην χώρα μας, οι treasurers έχουν μάθει να λειτουργούν με περιορισμένα εργαλεία, υπό διαρκή πίεση και με υψηλές προσδοκίες. Αυτό τους έχει εξοπλίσει με ικανότητες που ξεπερνούν τα τεχνικά όρια του ρόλου: ευελιξία, κρίση και προσαρμοστικότητα. Το στοίχημα, λοιπόν, είναι πώς αυτές οι ικανότητες μπορούν να μετουσιωθούν σε στρατηγική υπεραξία. Η επόμενη φάση, συνεπώς, θα κριθεί από την ικανότητα του treasury να γίνει κόμβος λήψης αποφάσεων, τεχνολογικής αξιοποίησης και καινοτομίας».
