Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ: «Η επιτυχία δεν χτίζεται από την απελπισία»
-
Ο Schwarzenegger δεν ρίσκαρε από θέση αδυναμίας, αλλά αφού είχε εξασφαλίσει εισόδημα και επιλογές.
-
Η οικονομική ανεξαρτησία του επέτρεψε να λέει “όχι”, κάτι καθοριστικό για το προσωπικό του brand.
-
Το πραγματικό μάθημα επιτυχίας είναι η διατήρηση ισχύος πριν το ρίσκο, όχι η τυφλή εγκατάλειψη της ασφάλειας.
Ο Arnold Schwarzenegger δεν έγινε παγκόσμιο brand επειδή απλά τόλμησε, αλλά επειδή δεν βρέθηκε ποτέ σε θέση αδυναμίας.
Στη συλλογική αφήγηση γύρω από την επιτυχία του, ο Schwarzenegger παρουσιάζεται συχνά ως το απόλυτο παράδειγμα ανθρώπου που «τα έπαιξε όλα για το όνειρό του»: bodybuilder που έγινε σταρ του Χόλιγουντ, μετά επιχειρηματίας, μετά πολιτικός. Όμως η πραγματική του στρατηγική ήταν ακριβώς η αντίθετη. Δεν βασίστηκε ποτέ σε ένα μόνο σχέδιο.
Πριν εξασφαλίσει τον ρόλο που θα τον εκτόξευε (Conan the Barbarian), ο Schwarzenegger είχε ήδη χτίσει οικονομική ανεξαρτησία. Εργαζόταν ως εργολάβος οικοδομών και είχε επενδύσει νωρίς σε ακίνητα. Αυτό δεν του έδινε απλώς εισόδημα — του έδινε χρόνο, επιλογές και διαπραγματευτική ισχύ.
Όταν ξεκίνησε να διεκδικεί ρόλους στο Χόλιγουντ, δεν ήταν αναγκασμένος να πει “ναι” σε ό,τι του προσφερόταν. Δεν δεχόταν κακούς ρόλους για να πληρώσει λογαριασμούς. Δεν έκανε εκπτώσεις στο positioning του. Μπορούσε να περιμένει. Και η αναμονή, στη στρατηγική, είναι προνόμιο των ισχυρών.
Αυτό είναι το σημείο που συστηματικά χάνεται στη σύγχρονη κουλτούρα του “follow your passion”. Ο Schwarzenegger δεν ακολούθησε το πάθος του εις βάρος της ισχύος του. Έκανε το ακριβώς αντίθετο: πρώτα εξασφάλισε οικονομική βάση και μετά ρίσκαρε επιλεκτικά.
Ο ίδιος το έχει διατυπώσει ωμά: η μεγαλύτερη παγίδα για όποιον ξεκινά κάτι νέο είναι η απελπισία. Όταν κάποιος χρειάζεται άμεσα χρήματα, παύει να λειτουργεί στρατηγικά. Παίρνει αποφάσεις βραχυπρόθεσμης επιβίωσης: δέχεται λάθος συνεργασίες, υποτιμά τον εαυτό του, εγκλωβίζεται σε συμφωνίες που υπονομεύουν το μέλλον του.
Αντίθετα, η οικονομική σταθερότητα —έστω και προσωρινή— δημιουργεί προαιρετικότητα (optionality). Επιτρέπει στον άνθρωπο να πει «όχι» χωρίς φόβο. Και στο επιχειρείν, όπως και στο Χόλιγουντ, το “όχι” είναι συχνά πιο σημαντικό από το “ναι”.
Το πραγματικό μάθημα από τον Schwarzenegger δεν είναι ότι «δεν είχε Plan B». Είναι ότι δεν χρειάστηκε ποτέ Plan B, επειδή είχε ήδη χτίσει Plan A με πολλαπλές πηγές ισχύος. Το ρίσκο του ήταν υπολογισμένο. Και κυρίως, δεν ήταν μονόπλευρο.
Σε έναν κόσμο όπου οι νέοι επιχειρηματίες ενθαρρύνονται να εγκαταλείπουν τα πάντα για ένα όραμα, η πορεία του Schwarzenegger λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η επιτυχία δεν ανήκει σε όσους ρισκάρουν περισσότερο, αλλά σε όσους ρισκάρουν με έλεγχο.
Γιατί τελικά, το μεγαλύτερο προνόμιο δεν είναι να κυνηγάς το όνειρό σου, είναι να μπορείς να το κυνηγάς χωρίς να σε κυνηγά η ανάγκη.
