ΚΕΦΙΜ: Στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2004 η νομοθετική συναίνεση στη Βουλή

ΚΕΦΙΜ: Στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2004 η νομοθετική συναίνεση στη Βουλή
ΑΘΗΝΑ-ΣΥΝΤΑΓΜΑ.ΖΕΣΤΟΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI Photo: Eurokinissi
Έρευνα των Κ. Σαραβάκου και Χρ. Λούκα αποτυπώνει ένα κοινοβουλευτικό περιβάλλον υψηλής πολιτικής πόλωσης και περιορισμένης προγραμματικής σύγκλισης, με το ΠΑΣΟΚ στην κορυφή της συναίνεσης και το ΚΚΕ στο 0%.
  • Ιστορικό χαμηλό 22 ετών: Η μέση νομοθετική συναίνεση της αντιπολίτευσης για την περίοδο Ιούλιος 2023 – Ιούνιος 2026 διαμορφώθηκε στο μόλις 11,2%, καταγράφοντας τη χαμηλότερη τιμή από το 2004.
  • Κατάρρευση των συγκλίσεων το 2026: Κατά το τρέχον έτος, η δυνατότητα διακομματικής συμφωνίας υποχώρησε ακόμη περισσότερο, αγγίζοντας το ψηφιακό 6,94%.
  • Η ακτινογραφία των κομμάτων και των κλάδων: Το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται ως το πλέον συναινετικό κόμμα (27,6%), ενώ η Εθνική Άμυνα και Εξωτερική Πολιτική συγκεντρώνει τα υψηλότερα ποσοστά σύγκλισης (27%), σε αντίθεση με την Οικονομία που βρίσκεται στον πάτο (5%).

Στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δύο δεκαετιών βρίσκεται η νομοθετική συναίνεση της αντιπολίτευσης στη Βουλή, σύμφωνα με τη νέα, αποκαλυπτική μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) με τίτλο «Η νομοθετική συναίνεση στη Βουλή τρία χρόνια μετά τις εκλογές, Ιούλιος 2023 – Ιούνιος 2026».

Η μελέτη, την οποία υπογράφουν ο Κωνσταντίνος Σαραβάκος (Επικεφαλής Ερευνών του ΚΕΦΙΜ) και ο Χρήστος Λούκας (Βοηθός Ερευνητής), εξετάζει τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης απέναντι στα 181 νομοσχέδια που εισήγαγε και υπερψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία κατά την τελευταία τριετία.

Το ιστορικό χαμηλό και η «βουτιά» του 2026

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η μέση σταθμισμένη νομοθετική συναίνεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης για την παρούσα κυβερνητική θητεία διαμορφώθηκε στο 11,2%. Το ποσοστό αυτό αποτελεί το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί την περίοδο 2004–2026, αποτυπώνοντας ένα κοινοβουλευτικό περιβάλλον αυξημένης πόλωσης και εξαιρετικά περιορισμένης προγραμματικής σύγκλισης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η τάση που καταγράφεται το 2026, καθώς η μέση νομοθετική συναίνεση υποχώρησε στο 6,94%, σημειώνοντας πτώση κατά περίπου 3 έως 4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τα έτη 2023, 2024 και 2025. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει ότι, τρία χρόνια μετά τις κάλπες του Ιουνίου 2023, τα περιθώρια διακομματικής συμφωνίας έχουν στενέψει δραματικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η στάση των κομμάτων: Από το 27,6% του ΠΑΣΟΚ στο 0% του ΚΚΕ

Αναλυτικά, για το σύνολο της εξεταζόμενης περιόδου, η συμπεριφορά των κομμάτων της αντιπολίτευσης διαβαθμίζεται ως εξής:

  • ΠΑΣΟΚ: Εμφανίζεται ως το πιο συναινετικό κόμμα, υπερψηφίζοντας το 27,6% των κυβερνητικών νομοσχεδίων.
  • ΣΥΡΙΖΑ: Ακολουθεί στη δεύτερη θέση με ποσοστό 11%.
  • Σπαρτιάτες & ΝΙΚΗ: Κατέγραψαν ποσοστά 8,3% και 6,1% αντίστοιχα.
  • Ελληνική Λύση & Πλεύση Ελευθερίας: Συμφώνησαν με την κυβερνητική γραμμή στο 4,4% των περιπτώσεων.
  • Νέα Αριστερά: Κινήθηκε στο χαμηλό 3,8%.
  • ΚΚΕ: Δεν υπερψήφισε κανένα κυβερνητικό νομοσχέδιο, καταγράφοντας απόλυτο 0%.

Πού υπάρχει σύγκλιση και πού «πόλεμος»

Η μελέτη του ΚΕΦΙΜ δείχνει επίσης ότι η συναίνεση διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με το πεδίο πολιτικής:

  • Υψηλότερη συναίνεση: Σημειώνεται στα χαρτοφυλάκια της Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής (27%), καθώς και στη Δικαιοσύνη/Δικαιώματα και την Παιδεία με 25% έκαστη.
  • Χαμηλότερη συναίνεση: Καταγράφεται στο μέτωπο της Οικονομίας με μόλις 5%, και στον τομέα του Περιβάλλοντος και της Ενέργειας με 9%, πεδία που παραδοσιακά αποτελούν πεδία σκληρής ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η ανάγκη για σταθερότητα στις δημόσιες πολιτικές

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας, ο Πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Η χαμηλή νομοθετική συναίνεση που καταγράφεται στη Βουλή δεν αποτελεί απλώς ένδειξη έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Δείχνει ότι τα περιθώρια προγραμματικής σύγκλισης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έχουν περιοριστεί σημαντικά. Η δημοκρατική αντιπαράθεση είναι απαραίτητη, όμως η ποιότητα της νομοθέτησης και η σταθερότητα των δημόσιων πολιτικών ενισχύονται όταν υπάρχει χώρος για τεκμηριωμένη συζήτηση και συμφωνία όπου αυτή είναι δυνατή».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: