«Βραχνάς» για τους εργαζόμενους γονείς τα… summer camps

Και έρχεται εκείνη η εποχή του χρόνου που όλοι περιμένουν για να ξεκουραστούν, να “φορτίσουν μπαταρίες” και να αφήσουν πίσω – τουλάχιστον προς στιγμήν –  το στρες της δουλειάς. Τι γίνεται όμως το διάστημα το καλοκαιριού που μεσολαβεί πριν από τις διακοπές και τα σχολεία κλείνουν; Οι εργαζόμενοι γονείς, καλούνται να βρουν άμεσα λύση φύλαξης, αλλά και να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, προκειμένου τα παιδιά τους να απασχοληθούν με ασφάλεια τις ώρες που εκείνοι πρέπει να βρίσκονται στη δουλειά.

Τα summer camps είναι μια επικερδής βιομηχανία που αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και στη χώρα μας, καλύπτοντας ένα σημαντικό κενό που προκύπτει από τα μέσα Ιουνίου, μέχρι και τις αρχές Σεπτέμβρη. Ανάλογα με την περιοχή, τις εγκαταστάσεις τις δραστηριότητες (αθλητικές, δημιουργικές, περιπέτειας), αν υπάρχει μεταφορά του παιδιού στην κατασκήνωση με πούλμαν, ή κάλυψη μέρους των εξόδων από ασφαλιστικούς φορείς, το κόστος για ένα δεκαπενθήμερο ξεκινά από τα 550 ευρώ και μπορεί να φτάσει έως και τα 900 ευρώ! Αυτό σημαίνει ότι γονείς με χαμηλά εισοδήματα αναγκάζονται, εφόσον δεν υπάρχει υποστηρικτικό πλαίσιο φροντίδας από την ευρύτερη οικογένεια, να πληρώσουν σχεδόν έναν μισθό, ώστε να είναι συνεπείς στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και να έχουν φυσική παρουσία στο γραφείο.

Στα 48 δισ. δολάρια η αγορά summer camps έως το 2027

Βάσει των στοιχείων της Worldmetrics, η βιομηχανία των summer camps στις ΗΠΑ παράγει ετήσια έσοδα ύψους 16 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τρέχει με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,2%, το μέσο κόστος ανά παιδί ανέρχεται σε 2.800 δολάρια την εβδομάδα και η εκτίμηση είναι ότι η εν λόγω αγορά, έως το 2027, θα έχει αγγίξει τα 48 δισεκατομμύρια δολάρια. 

Το ερώτημα βεβαίως που τίθεται έχει να κάνει, αφενός με το κατά πόσο το κράτος λειτουργεί τελικά ως Κράτος πρόνοιας βοηθώντας στην πράξη τους γονείς, αλλά και το κατά πόσο οι ίδιοι οι εργοδότες προσφέρουν ευελιξία στους εργαζόμενους, είτε μέσω ειδικών παροχών, είτε με το μοντέλο της τηλεργασίας. 

Ανησυχητικά τα στοιχεία έρευνας της IWG

Την ίδια ώρα, με έκθεσή της η IWG έρχεται να υπογραμμίσει την ψυχολογική πίεση που υφίστανται οι γονείς, καθώς ένα ποσοστό 69% δηλώνει ότι αγχώνεται για την οργάνωση της φροντίδας των παιδιών τους μήνες που τα σχολεία είναι κλειστά, ενώ οκτώ στους δέκα εκτιμούν ότι η πρόσβαση σε έναν χώρο εργασίας κοντά στο σπίτι, θα μείωνε σημαντικά αυτή την πίεση.

Μάλιστα  οι γονείς που αναγκάζονται να διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να φτάσουν στην εργασία τους αναμένεται να δαπανήσουν, κατά μέσο όρο, κοντά στα 800 ευρώ για την απασχόληση και φύλαξη των παιδιών τους, αυτό το καλοκαίρι. Για να βγει η εξίσωση και τα logistics, σχεδόν ένας στους πέντε γονείς (18%), αναφέρει ότι θα εξαντλήσει το σύνολο της ετήσιας άδειάς του.

Η λύση για 8 στους 10 ερωτηθέντες κρύβεται στη δυνατότητα να εργάζονται σε έναν χώρο κοντά στο σπίτι τους, αφού όπως λένε κάτι τέτοιο θα διευκόλυνε σημαντικά τη διαχείριση των οικογενειακών τους υποχρεώσεων, θα μείωνε την πίεση και θα τους εξασφάλιζε περισσότερο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους.

Το τέλος της τηλεργασίας οδηγεί σε οικειοθελείς αποχωρήσεις 

Για κάποιες εταιρείες η τηλεργασία δεν μια επιλογή που δίνεται στον εργαζόμενο. Πολλές διοικήσεις συνδέουν, λανθασμένα, τη φυσική παρουσία στο γραφείο με την παραγωγικότητα, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια ευελιξίας στο εργατικό δυναμικό. Η σταδιακή επαναφορά στο γραφείο δημιουργεί πρόσθετες προκλήσεις για τους γονείς, με 1 στους 4 να δηλώνει ότι ζητά πλέον συχνότερα τη βοήθεια φίλων και συγγενών. 

Παράλληλα, το 26% εκτιμά ότι η υποχρεωτική παρουσία στα γραφεία των εταιρειών, οδηγεί σε άνιση κατανομή της απασχόλησης των παιδιών μεταξύ των ίδιων και του/της συντρόφου τους. Η πίεση αυτή φαίνεται να επηρεάζει δυσανάλογα τις εργαζόμενες μητέρες, οι οποίες είναι πιθανότερο να εμφανίσουν προοδευτικά άγχος για τη διαχείριση της φροντίδας των παιδιών σε σχέση με τους άνδρες, με ποσοστά 74% και 66% αντίστοιχα.

Το 75% δηλώνει ότι οι αυξημένες υποχρεώσεις επηρεάζουν την επαγγελματική του ζωή, ενώ περίπου ένας στους τέσσερις (26%) δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί όταν καλείται να εργαστεί και ταυτόχρονα να φροντίσει την οικογένεια. Η σωματική εξάντληση εντείνεται για το 22% των ανθρώπων που συμμετείχαν στην έρευνα, οι οποίοι τόνισαν ότι περιορίζουν συνειδητά τον αριθμό των συναντήσεων και των τηλεδιασκέψεων ή εργάζονται περισσότερες ώρες το βράδυ, ώστε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της φροντίδας της οικογένειας. Αντίστοιχα, το 21% ξεκινά την εργασία του νωρίτερα το πρωί, προκειμένου να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα τον φόρτο εργασίας.

Μια ενδιαφέρουσα παράμετρος που συνυπολογίζεται στην μελέτη της IWG, σχετίζεται με το πώς οι ευέλικτες μορφές εργασίας μπορούν να περιορίσουν την οικειοθελή αποχώρηση εργαζομένων. Αναφέροντας ως παράδειγμα τις ΗΠΑ, έχει υπολογιστεί ότι η μείωση αυτού του φαινομένου μπορεί να  φτάσει έως και το 20%, το οποίο μεταφράζεται σε ετήσια εξοικονόμηση 22 δισ. δολαρίων έως το 2030 και 45 δισ. δολαρίων έως το 2045.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Ποια εταιρεία παράγει τα περισσότερα κέρδη ανά εργαζόμενο;
• Η Θεσσαλονίκη αποκτά το δικό της Hilton
• ΠΙΝΔΟΣ: Ανοίγει «φτερούγες» στον πτηνοτροφικό συνεταιρισμό Άρτας – Πώς βλέπει την εξαγορά της Νιτσιάκος