Μεξικό: Μπορεί το Ζακατέκας να γίνει το νέο Ντουμπάι;

• Με έσοδα 1,9 δισ. δολαρίων το 2022 και 2.800 άμεσες θέσεις εργασίας, το Peñasquito αντιπροσωπεύει το 28,8% της εθνικής παραγωγής.
• Η διαχείριση από την αμερικανική Newmont Corporation δημιουργεί ανησυχίες για τη διαρροή των κερδών στο εξωτερικό έναντι της τοπικής ανάπτυξης.
• Η βιομηχανική εξόρυξη θέτει στο μικροσκόπιο των κριτηρίων ESG τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και της τοπικής βιοποικιλότητας.

Η πολιτεία Ζακατέκας στο βόρειο Μεξικό έχει μετατραπεί στο απόλυτο επίκεντρο της εξορυκτικής βιομηχανίας της χώρας. Το ορυχείο Peñasquito, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2010, αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη και πιο παραγωγική μονάδα εξόρυξης χρυσού στην επικράτεια. Παράλληλα, οι τεράστιες ποσότητες αργύρου και άλλων ορυκτών που εξάγονται, συνθέτουν την εικόνα μιας εγκατάστασης που αναμένεται να παραμείνει ενεργή για τουλάχιστον δύο ακόμη δεκαετίες.

Η σύγκριση με το Ντουμπάι

Ο τεράστιος ορυκτός πλούτος της χώρας έχει δημιουργήσει προσδοκίες για μια οικονομική μετάβαση αντίστοιχη με αυτή των κρατών του Κόλπου. Όπως το Ντουμπάι αξιοποίησε τους φυσικούς του πόρους για να προσελκύσει παγκόσμιες επενδύσεις, το Μεξικό διαθέτει τη δυναμική να μεταμορφωθεί σε κορυφαία οικονομική δύναμη της Λατινικής Αμερικής. Η επιτυχία, ωστόσο, αυτού του εγχειρήματος εξαρτάται από τον τρόπο που αυτός ο νέος πλούτος θα διοχετευθεί στην εθνική οικονομία.

Ξένα κεφάλαια και διανομή

Η εντυπωσιακή εικόνα των αριθμών συνοδεύεται από ένα σύνθετο ερώτημα ιδιοκτησίας. Η αμερικανική Newmont Corporation, η οποία απέκτησε το ορυχείο το 2019, ελέγχει τη ροή του χρυσού, με τη μερίδα του λέοντος των κερδών να επαναπατρίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και η λειτουργία της μονάδας τονώνει την περιφερειακή απασχόληση προσφέροντας θέσεις εργασίας και υποδομές, η διαρροή της υπεραξίας περιορίζει τη βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.

Στρατηγική αξία και κυριαρχία

Στη σύγχρονη οικονομία, η αξία του χρυσού ξεπερνά κατά πολύ την παραδοσιακή κοσμηματοποιία. Αποτελεί κρίσιμο συστατικό για την κατασκευή ηλεκτρονικών ειδών, συνδέσμων υψηλής ακρίβειας, επιστημονικών οργάνων και παγκόσμιων χρηματοοικονομικών αποθεμάτων. Συνεπώς, ο έλεγχος αυτών των πόρων συνδέεται άμεσα με την εθνική ισχύ και τον γεωπολιτικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει το Μεξικό στον παγκόσμιο χάρτη, αποφεύγοντας τον ρόλο του απλού εξαγωγέα πλούτου.

Το κόστος στο περιβάλλον

Κάθε βιομηχανική εξόρυξη τέτοιας κλίμακας φέρει βαρύ περιβαλλοντικό αποτύπωμα, εγείροντας σοβαρά ζητήματα γύρω από τις πρακτικές ESG. Η διαδικασία στο Peñasquito απαιτεί εντατική χρήση χημικών και μαζική απομάκρυνση πετρωμάτων, απειλώντας δυνητικά τους υδάτινους πόρους και το φυσικό τοπίο. Παρά τις δεσμεύσεις της διαχειρίστριας εταιρείας για τήρηση των διεθνών προτύπων βιωσιμότητας, το πραγματικό οικολογικό και κοινωνικό κόστος αυτού του «χρυσού πυρετού» ίσως αργήσει να αποτιμηθεί πλήρως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Σήμα Διαφορετικότητας – Δόμνα Μιχαηλίδου: Οι αόρατοι φραγμοί στην πορεία προς την ηγεσία
• Βασιλική Αδαμίδου (Lidl Ελλάς): «Το ποιοτικά και βιώσιμα προϊόντα δε μπορεί να είναι προνόμια λίγων»
• Ουγγαρία: Ψηφίστηκαν οι μεταρρυθμίσεις που ζητούσαν οι Βρυξέλλες – Πιο κοντά στα 16,4 δισ. ευρώ