«Μόνη λύση η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ»

Ο «σκληρός» του Γερμανικού Οικονομικού Ινστιτούτου, Χανς Βέρνερ Ζιν, μας δείχνει (ξανά) την πόρτα της εξόδου. 

Ένας από τους πιο «σκληρούς» πολέμιους της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ, ο πρόεδρος του γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν, ξαναχτυπά.  Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Bild, στρέφεται εναντίον των χωρών του νότου και παράλληλα ασκεί έντονη κριτική στην μείωση του βασικού επιτοκίου στην ευρωζώνη από την ΕΚΤ. Κατηγόρησε τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ότι κάνει κατάχρηση του «ευρω-συστήματος» για να χορηγήσει στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου δάνεια, που δεν θα έπαιρναν ποτέ στις κεφαλαιαγορές.

«Πέντε χρόνια έχουν περάσει και η ανταγωνιστικότητα των χωρών της κρίσης δεν βελτιώθηκε σημαντικά. Για να εφαρμοστούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις οι χώρες του νότου χρειάζονται υψηλά επιτόκια που αντιστοιχούν στον κίνδυνο χρεοκοπίας που διατρέχουν, δήλωσε ο γερμανός οικονομολόγος.

Διαβάστε ακόμη: Σε τροχιά σύγκρουσης ΕΚΤ και Γερμανία

Επίσης σε συνέδριο επενδυτών της Union-Investment στο Μάιντς Χανς Βέρνερ Ζιν και ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς συζητήσαν για την ευρωκρίση στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, παίρνοντας το λόγο ο πρόεδρος του ινστιτούτου Ifo πρότεινε τρία επίπονα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης:

1) Μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους, στην οποία θα διαγραφεί μέρος του χρέος των χωρών σε κρίση.

2) Προσωρινή έξοδο της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και ίσως και της Ισπανίας από την ευρωζώνη, με δικαίωμα όμως επανένταξης. Στόχος θα είναι η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Ο οικονομολόγος προτείνει το χρέος να μετατραπεί στο εθνικό νόμισμα. Και το κούρεμα να γίνει στο ύψος που θα προκύψει μετά την υποτίμηση έναντι του ευρώ.

3) Ο Χανς Βέρνερ Ζιν προτείνει στη Γερμανία να αποδεχθεί υψηλότερο πληθωρισμό έτσι ώστε να συμβάλλει και εκείνη, το μερίδιό της, στην άμβλυνση των ανισοτήτων στην ανταγωνιστικότητα.

Και ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς θεωρεί το κούρεμα «μονόδρομο» και απέδωσε την ευθύνη για τους χαμηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης στη ευρωζώνη στις μεγάλες ανισότητες στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.